เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เกียจลงตอน
เถาจี้ขมวดคิ้ว มองชุนฉินด้วยสีหน้าไม่สบอารมณ์
ชุนฉินไม่สนใจเขา ยังคงอิงแอบเสวียนเมี่ยวต่อไป
เสวียนเมี่ยวปรายตามองนางแวบหนึ่ง ชุนฉินก็พลันร่างแข็งทื่อ หัวเราะแก้เก้อเสียงหนึ่งแล้วจึงนั่งตัวตรง เอ่ยถามด้วยรอยยิ้มออดอ้อน “ธรรมาจารย์เสวียนเมี่ยวไม่พบเรื่องไม่มาเยือนโถงสมบัติสามประการ ท่านอยากจะถามสิ่งใดหรือเจ้าคะ”
เสวียนเมี่ยว “ช่วงนี้ในยุทธภพมีข่าวอันใดแปลกใหม่บ้าง”
“คำถามนี้ของท่านช่างกว้างขวางเกินไปแล้ว” ชุนฉินกล่าว “ยุทธภพกว้างใหญ่ถึงเพียงนี้ ทุกวันล้วนมีข่าวแปลกใหม่ ที่ท่านอยากจะถามคือเรื่องใดกันเล่าเจ้าคะ”
ลูกจ้างยกสุราและกับแกล้มขึ้นมา ถือกากำลังจะรินสุราให้เสวียนเมี่ยว ก็ถูกเสวียนเมี่ยวคว้ากดเอาไว้
ลูกจ้างเงยหน้ามองชุนฉินแวบหนึ่ง จากนั้นจึงหลุบตาลงปล่อยมือแล้วล่าถอยไป
เสวียนเมี่ยวถือกาสุราขึ้นมา รินให้ชุนฉินจอกหนึ่ง จากนั้นจึงค่อยรินให้ตนเองจอกหนึ่ง ทว่ากลับไม่ดื่ม “เจ้ารู้ดีว่าข้าอยากถามเรื่องอันใด”
ชุนฉินมองดูสุราที่ถูกผลักมาตรงหน้าแวบหนึ่ง พลันยิ้มขึ้นมา “ที่ธรรมาจารย์อยากถามคือเรื่องอสุนีบาตฟาดที่อำเภออวี้ซานมณฑลเจียงซีเมื่อช่วงก่อนกระมังเจ้าคะ”
เสวียนเมี่ยวไม่เอ่ยคำ