ตอนที่ 209 แกล้งทำเป็นภูตผีเทพเซียน

ด้านนอกเมืองเล็กไม่มีกำแพงล้อมรอบ

ผู้คนสามารถเข้าออกเมืองเล็กได้ทุกที่ทุกเวลา

นี่คือเมืองเล็กที่สร้างขึ้นจากหินและดินโคลนเป็นหลัก แท้จริงแล้วก็คือหมู่บ้านขนาดใหญ่แห่งหนึ่ง ด้วยความที่มั่งคั่งและมีตลาดนัด จึงค่อยๆ ก่อตัวกลายเป็นตำบลขึ้นมา

ครั้นราตรีมาเยือน ผู้คนในตำบลต่างก็ปิดประตูกันหมด พอฟ้ามืด ทุกคนก็เข้านอนแล้ว

มีเพียงไม่กี่หลังคาเรือนที่กระจัดกระจายเท่านั้นที่ยังจุดตะเกียงหรือมีแสงอัคคี หากไม่ใช่เพราะที่บ้านมีเงินพอจะจุดตะเกียงได้ ก็คงเป็นบ้านที่เพิ่งจะทำกับข้าวและกินข้าว

พานอวิ๋นถือแส้ปัดฝุ่นเดินนำอยู่ข้างหน้า ด้านหลังมีเมี่ยวเจินประคองกระบี่ยาว และเมี่ยวเหออุ้มแมว

ทั้งสามคนหยุดยืนตรงทางเข้าตำบล เงยหน้ากวาดสายตามองเมืองเล็กรอบหนึ่ง แล้วจึงเดินตรงไปยังคฤหาสน์ที่มีแสงตะเกียงสว่างไสวที่สุด

เมี่ยวเหอเอ่ยถามเสียงเบา “อาจารย์อาน้อย พวกเราจะไปหาถึงหน้าประตูบ้านอย่างนี้เลยหรือ”

พานอวิ๋น “เจ้ายังอยากจะนอนกลางแจ้งสักคืนหรืออย่างไร”

นางเอ่ย “ในเมื่อมาถึงแล้ว ย่อมต้องนอนหลับให้สบายสักตื่น กินให้อิ่มหนำสักมื้อสิ”