ตอนที่ 193 แตกแล้ว

เฉินจื้ออู้ลืมตาขึ้น ก้มมองสองมือตนเองอย่างเหม่อลอย เห็นพานอวิ๋นจ้องมองเขาตาเป็นประกาย เมื่อการรับตราสิ้นสุดลงเขาก็เดินตรงเข้ามาหา พลางเอ่ยเสียงแผ่ว “เจ้ารู้หรือไม่ ข้ารู้สึกถึงความรับผิดชอบที่มีต่อฟ้าดินและสรรพสิ่งขึ้นมาอย่างกะทันหัน”

พานอวิ๋นพยักหน้า “ข้าเข้าใจ”

เมื่อสบเข้ากับสายตาเคลือบแคลงสงสัยของเขา พานอวิ๋นจึงกล่าวว่า “เรื่องจริงนะ”

เฉินจื้ออู้ยังคงเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง พานอวิ๋นจึงขมวดคิ้วกล่าวว่า “อย่าลืมสิ เจ้าเพิ่งจะรับตรานักพรต ยังไม่มีตำแหน่งเทพเสียหน่อย ส่วนข้าน่ะ เป็นผู้ดูแลศาลเจ้าที่เทพภูเขาประทับตรารับรองเชียวนะ!”

เฉินจื้ออู้พลันเปลี่ยนเป็นนอบน้อมขึ้นมาทันใด ก้มหน้ากล่าวว่า “ท่านผู้อาวุโส เป็นข้าที่มีตามหามีแววไม่”

พานอวิ๋นแค่นเสียงฮึ ชักเอาแผ่นยันต์ปึกหนึ่งออกมาดังพรึ่บแล้วเอ่ยว่า “เป็นอย่างไร ตอนนี้เจ้าได้รับตรานักพรตอย่างเป็นทางการแล้ว ย่อมเป็นช่วงเวลาที่จะสร้างชื่อเสียงเลื่องลือ จะรับแผ่นยันต์ไปอีกสักสองสามแผ่นหรือไม่”