เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เกียจลงตอน
อิ่นซงมิได้ให้คำตอบที่ชัดเจน เพียงกล่าวว่า “ศิษย์น้องหญิงพยายามให้มากเข้าไว้”
ทุกคนล้วนศึกษาทางเต๋า ย่อมเข้าใจความหมายกระจ่างแจ้ง วาจานี้ก็แทบไม่ต่างอันใดกับการบอกตรงๆ แล้ว
พานอวิ๋นยิ้มแย้มแจ่มใส
เมี่ยวเจินถาม “อาจารย์ แล้วข้าเล่า”
เมี่ยวเหอก็ถามเช่นกัน “อาจารย์ลุง แล้วข้าเล่า”
อิ่นซง “พวกเจ้าสองคนยังต้องพยายามอีกนะ”
เมี่ยวเจิน “พยายามแล้วก็จะได้หรือเจ้าคะ”
อิ่นซงยิ้มบางๆ พลางกล่าว “ด้วยพรสวรรค์ของพวกเจ้าทั้งสอง เพียงแค่พยายามก็สามารถไปถึงได้แล้ว”
ทั้งสองคนได้ยินเช่นนั้นก็สบตากันด้วยความตื่นเต้น ความพยายามของพวกนางคุ้มค่าจริงๆ
พานอวิ๋นมองดูอยู่ก็พลันกระจ่างใจ ดูท่าคนเราล้วนต้องการกำลังใจ มิน่าเล่าชาติก่อนเวลาครูเอ่ยชม นางถึงได้ดีใจถึงเพียงนั้น แม้จะต้องโต้รุ่งทำการทดลองในห้องทดลอง ก็ยังเต็มอกเต็มใจและมีความสุขยิ่ง