ตอนที่ 141 เรื่องซุบซิบนะ

หวังชงเอ่ยอย่างนุ่มนวลว่า “ศิษย์น้องหญิงสี่ ใต้หล้านี้ย่อมมีที่ซึ่งแสงตะวันส่องไปไม่ถึง ตำหนักศึกษาก็เปรียบดั่งราชสำนักขนาดย่อม ย่อมต้องมีคนบางกลุ่มที่คิดแต่จะหาผลประโยชน์ส่วนตนเป็นธรรมดา”

“ไม่ว่าจะเป็นเรื่องที่จดหมายของอารามไตรวิสุทธิ์เราหายไปก่อนหน้านี้ หรือเรื่องที่เกิดขึ้นหลังจากพวกเจ้าเข้าเรียน ล้วนเป็นเพียงเรื่องที่คนบางคนเกิดความเห็นแก่ตัวขึ้นมาเท่านั้น อีกอย่าง” หวังชงชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะกดเสียงต่ำลงแล้วเอ่ยว่า “พวกเจ้ารู้ได้อย่างไรว่าทั้งหมดนี้มิใช่แผนการของท่านพ่อเล่า หากเป็นแผนการของเขา นี่มิใช่ความเห็นแก่ตัวของเขากำเริบขึ้นมารึ”

พานอวิ๋นยกนิ้วโป้งให้เขาตรงๆ ทันที “เยี่ยมไปเลย เจ้าได้พูดสิ่งที่ข้าอยากถามมาตลอดแต่ยังไม่ได้ถามออกไปแล้ว”

เมี่ยวเจินและเมี่ยวเหอฟังจนตาค้างอ้าปากหวอ

หวังชงพาดพิงถึงพ่อของตนเพียงประโยคเดียวก็เบนหัวข้อสนทนา “อาจารย์อาน้อย ร้านค้าจัดแจงเรียบร้อยแล้ว เถ้าแก่เฉินก็มาถึงแล้ว ข้าจะกลับบ้านในวันพรุ่งนี้แต่เช้าตรู่”