ตอนที่ 101 วิชามองปราณ

พานอวิ๋นกุมท้องเดินกลับห้อง นี่เป็นครั้งที่สามของคืนนี้แล้วที่นางวิ่งไปห้องส้วม ทางเดินยามค่ำคืนสายนี้นางเคยเดินมานับครั้งไม่ถ้วน แต่ยามนี้ เท้าซ้ายดันสะดุดเท้าขวาเข้าอย่างจัง ล้มลงไปดังแปะ

“เหมียว—”

“หุบปาก!” พานอวิ๋นยันแขนลุกขึ้นมา กัดฟันกรอดพลางเอ่ย “หากให้ข้าได้ยินเสียงหัวเราะของเจ้าอีก ข้าจะเย็บปากเจ้าเสีย”

พานเสี่ยวเฮยไม่หัวเราะแล้ว ทว่ากลับจงใจเดินไปข้างหน้านาง เอียงคอหันกลับมามองนาง ดวงตากลมโตดั่งไพฑูรย์เต็มไปด้วยการเย้ยหยัน

พานอวิ๋น: ...

พานอวิ๋นสูดหายใจเข้าลึก ตัดสินใจท่านไม่ถือสากระทำของแมวน้อย เอ่ยเสียงเย็น “จดไว้ ยืมเงิน 500 ตำลึง วันที่สามเริ่มโชคร้าย”

พานเสี่ยวเฮยแม้จะเยาะเย้ยนาง แต่เรื่องที่ต้องทำก็ยังทำอยู่

พานอวิ๋นลุกขึ้น ค่อยๆ คลำทางกลับเข้าห้อง เลิกขากางเกงขึ้นมองดูหัวเข่าที่ล้มจนบวม จากนั้นก็มองฝ่ามืออีกแวบหนึ่ง คิดแล้วจึงหยิบเงินออกมา ไปเคาะประตูห้องของเมี่ยวเจินและเสวียนเมี่ยวกลางดึก

เสวียนเมี่ยวและเมี่ยวเจินมองนางด้วยสีหน้าเย็นชา

พานอวิ๋นส่งยิ้มประจบให้คนทั้งสอง ยื่นตั๋วเงินใบละ 50 ตำลึงไปสองใบ “ศิษย์พี่หญิง ข้าให้ท่านยืม 100 ตำลึง”