เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เกียจลงตอน
คราวนี้พานอวิ๋นมิได้ใช้เงินยี่สิบตำลึงนั้นไป หากแต่เก็บออมมันไว้ ตลอดทางนางระมัดระวังตัวเป็นพิเศษ
ทว่านางกลับเดินทางราบรื่นตลอดสาย ไม่พบเจอเรื่องซวยแม้แต่น้อย
นางครุ่นคิดอย่างมีเงื่อนงำ 【มูลค่าของสมุนไพรพวกนั้นคราวก่อนไม่ถึงยี่สิบตำลึงด้วยซ้ำ หรือนี่จะหมายความว่า ยิ่งข้าสั่งสมบุญกุศลมากขึ้นเท่าใด เงินที่ข้าสามารถเก็บออมไว้ได้ก็ยิ่งมากขึ้นเท่านั้น?】
แมวดำ 【เจ้าลองดูได้นี่】
พานอวิ๋นลูบหัวมันเบาๆ 【ข้าส่งเงินไปให้พวกพ่ออีกห้าสิบตำลึงแล้ว คราวนี้หากพวกเขาไม่เป็นอะไร ข้าก็จะส่งไปอีกหนึ่งร้อยตำลึง ข้าจะต้องทดลองให้รู้แน่ให้ได้ ว่าเงินของข้าที่ให้พวกเขาไปนั้น สรุปแล้วส่งผลกระทบต่อพวกเขาหรือไม่】
【พอทดลองรู้ผลแล้ว ค่อยลองให้คนอื่นยืมเงินดูอีกที ว่าส่งผลกระทบต่อตัวข้าและคนที่ยืมเงินไปหรือไม่ หากไม่มีผลกระทบใดๆ ละก็ แฮะๆๆ...】
พานอวิ๋นหัวเราะอย่างมีเลศนัยและเจ้าเล่ห์อยู่บ้าง
พานเสี่ยวเฮยอดทอดถอนใจมิได้ 【เจ้านี่ช่างหาช่องว่างช่องโหว่เก่งเสียจริงนะ】
【พูดจาเหลวไหล หาช่องโหว่อะไรกัน ข้าทำเช่นนี้อย่างสมเหตุสมผลและถูกต้องตามกฎระเบียบเพื่อใช้ชีวิตให้ดียิ่งขึ้น ใฝ่หาชีวิตอันงดงาม ข้าทำผิดตรงที่ใดกัน?】