ตอนที่ 48 หาเงินอย่างจริงจัง

พานหงปัดมือที่ยื่นเข้ามาของเขาออก “พรุ่งนี้พ่อจะไปส่งเอง”

ทว่าไม่นานก็ทำเช่นนั้นไม่ได้แล้ว หัวหน้าหมู่บ้านมาแจ้งพวกเขาถึงหน้าประตู “พรุ่งนี้ยามเฉิน เก็บเกี่ยวข้าวสาลีทางทิศตะวันออกสองลี้ พวกเจ้าสามคนพ่อลูกถูกเกณฑ์ทั้งหมด อย่าได้ชักช้าเชียว”

แล้วยังเอ่ยชื่อของพานเยวี่ยและพานอวี้ขึ้นมาอีกว่า “ทางค่ายสองสั่งให้พวกเจ้าไปทำความสะอาดคอกม้า เร่งเข้า หนึ่งเค่อต้องไปถึง”

พานเยวี่ยและพานอวี้ต่างไม่กล้าส่งเสียง ได้แต่ก้มหน้ารับคำ

พานหงมองดูลูกชายทั้งสองที่ผ่ายผอมจนแทบผิดรูปโฉม ในใจพลันเจ็บปวด ครั้นเห็นสายตาของหัวหน้าหมู่บ้านกวาดมองข้าวสารแป้งหมี่และน้ำมันพืชที่พวกเขาเพิ่งซื้อกลับมาด้วยแววตาละโมบ ก็ล่วงรู้ว่าเส้นทางสายนี้ของตนก้าวเดินได้ไม่ง่ายเสียแล้ว

พานหงจึงมิได้เอ่ยวาจาใดมากความ ตอบรับตามไป ครั้นคนผู้นั้นจากไปแล้ว เขาก็แบ่งซาลาเปาที่ซื้อกลับมาให้แก่พวกเขาทั้งสอง “กินให้มากหน่อยเถิด พวกเจ้าไปกันก่อน อีกประเดี๋ยวพ่อจะไหว้วานคนไปช่วยพวกเจ้า”

พานเยวี่ยดันซาลาเปากลับคืน “ท่านพ่อ พวกเรากินกันหมดแล้ว นี่เป็นส่วนของท่าน”

“พ่อไม่ค่อยอยากอาหาร อีกประเดี๋ยวจะต้มข้าวต้มกินสักหน่อย พวกเจ้ากินสิ่งนี้เสียเถิด”