ตอนที่ 39 หาแล้วหาเล่า

“ทิศบูรพา...” ศิษย์พี่ใหญ่เก็บกระดองเต่า แล้วเริ่มค้นหาทางทิศบูรพาของห้อง...

ดวงจันทราลอยเด่นอยู่กึ่งกลาง แสงจันทราสาดส่องเข้มข้น ลานบ้านอันเงียบสงัดพลันมีเสียงเปิดประตูดังขึ้น ศิษย์พี่ใหญ่ปล่อยผมเผ้าระเกะระกะ มือหนึ่งถือเข็มทิศเดินออกไปข้างนอก พลางเดินพลางร่ายมุทราคำนวณ “กระดองเต่าไม่ค่อยแม่นเลย ข้าน่าจะคิดได้แต่แรกว่าควรใช้เข็มทิศ เหตุใดจึงยังคงเป็นทิศบูรพา...”

“บูรพา บูรพา บูรพา...ทักษิณหรือ”

ศิษย์พี่ใหญ่หมุนตัวขวับก็ประจันหน้ากับห้องว่างหลังหนึ่งเข้าพอดี

เขาชะงักกะพริบตา พลันได้สติขึ้นมา ใช่แล้ว ข้าวของเบ็ดเตล็ดที่เขาไม่ได้ใช้ส่วนหนึ่งกองสุมไว้ในห้องลูกชาย

ศิษย์พี่ใหญ่เก็บเข็มทิศ ผลักประตูเข้าไป ทั้งยังไม่จุดตะเกียง ตรงเข้าค้นหาท่ามกลางราตรีมืดมิดในทันที

ค้นจนห้องหับอันเรียบร้อยของผู้อื่นเละเทะกระจุยกระจาย ในที่สุดก็พบตำราสองสามเล่มจากในหีบใบหนึ่งที่บรรจุของเล่นไว้

ส่วนใหญ่เป็นตำราจำพวกกลไกกับดัก ตรงกลางแทรกไว้ด้วยฉบับชำรุดครึ่งเล่ม ติดแนบอยู่กับตำรากลไกเล่มหนึ่งในสภาพจวนเจียนจะหลุดมิหลุดแหล่