ตอนที่ 8 หนีไปด้วยกัน

ทว่าชายหนุ่มกลับเป็นคนดื้อดึง เขาไม่ฟัง ไม่ฟัง และยืนกรานไม่ฟังเด็ดขาด ต่อให้ไม่ส่งพานอวิ๋นไปดำเนินคดีที่ศาลาว่าการ ก็ยังยืนกรานว่าจะปล่อยนางไปไม่ได้

“ปล่อยคนเช่นนี้ออกไป ข้าย่อมมิอาจวางใจได้ ไม่รู้ว่าเมื่อใดจะเติบโตขึ้นเป็นอาวุธสังหารทรงพลัง เจ้าบอกว่าฆ่าคนชั่วคือการหยุดยั้งความชั่ว แล้วการปล่อยปละละเลยคนชั่วไม่นับว่าเป็นการทำชั่วหรอกหรือ” ชายหนุ่มชี้ไปยังพานอวิ๋นพลางเอ่ย “ยามนี้นางมิใช่คนชั่วร้ายหรอกหรือ”

หญิงสาวครุ่นคิดครู่หนึ่ง ก่อนจะพยักหน้า “ที่ศิษย์พี่สามกล่าวมาก็มีเหตุผล เช่นนั้นก็พานางกลับไปเถิด ให้นางบำเพ็ญมรรคขัดเกลาจิตใจ ขัดเกลาดีแล้วค่อยปล่อยตัวออกไป”