ตอนที่ 2 แดนวิญญาณหยกสามชิ้น

พานอวิ๋นดึงสายตากลับมา ปราณในตันเถียนที่เดิมทีก็มีไม่มากอยู่แล้วเหลือเพียงเส้นบางๆ สายหนึ่งเท่านั้น พอจะทำให้นางเคลื่อนไหวได้คล่องตัวขึ้นบ้าง แต่ไม่อาจค้ำจุนการใช้วิชาเวทใดๆ ของนางได้เลย

การก้าวออกจากประตูบ้านเป็นครั้งแรก ซ้ำยังอยู่ในสภาพเกือบจะเรียกได้ว่า “วรยุทธ์เปลือย” เช่นนี้ ทำให้พานอวิ๋นไร้ซึ่งความรู้สึกปลอดภัยอย่างยิ่ง

นางครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ในที่สุดก็เป็นฝ่ายติดต่อตัวตนนั้นในห้วงความคิด 【เจ้าเป็นใคร】

สุ้มเสียงไร้อารมณ์ดุจเครื่องจักรพลันดังขึ้น 【ข้าคือระบบ ขอแสดงความยินดีที่เจ้าได้รับเลือกจากข้า เพียงเจ้าเชื่อฟังและขยันบำเพ็ญ ข้าก็สามารถช่วยให้เจ้าก้าวขึ้นสู่ระยะสูงสุดของชีวิตได้】

พานอวิ๋นแค่นหัวเราะในใจ ทว่าสีหน้าและความคิดกลับมิได้เปิดเผยร่องรอยแม้แต่น้อย นางเอ่ยถาม 【ข้าทำอันใดให้เจ้าได้บ้าง】