ตอนที่ 168 เจ็บหน้าอีกครา

ตอนที่ 168 เจ็บหน้าอีกครา

ซูฮั่วไม่รู้เลยว่า สมาชิกตระกูลซูทั้งห้าคนราวกับแมลงสาบที่ตีไม่ตาย มิใช่เพียงยังมีชีวิตอยู่เท่านั้น หากยังเดินทางมาถึงดินแดนใต้แล้วด้วย

ฉินซู่กับฉีหลินก็ไม่รู้เช่นกันว่า ศัตรูที่สังหารบิดาของพวกเขาอยู่ห่างออกไปเพียงสองร้อยลี้ในเวลานี้

ทั้งสามพาคนกว่าสองแสนคนข้ามหนองบึง

แม้จระเข้ยักษ์ในหนองบึงจะถูกซูฮั่วจัดการไปแล้ว ทว่าหนองบึงแห่งนี้ก็ยังกลืนกินผู้คนได้อยู่ดี

แม้จะปูเส้นทางเอาไว้แล้ว แต่ยามข้ามผ่าน ต้นไม้ใต้ฝ่าเท้าก็ยังดูราวกับลอยอยู่บนผิวน้ำ

เพื่อความปลอดภัย ทุกคนจึงทำได้เพียงเดินหน้าไปทีละคน

อีกทั้งยังต้องระมัดระวังอย่างยิ่งและลดความเร็วลง

ดังนั้นคนกว่าสองแสนคนจึงใช้เวลาไม่น้อยกว่าจะข้ามหนองน้ำได้