บทที่ 361 ซาจูขับไล่ภรรยา

บทที่ 361 ซาจูขับไล่ภรรยา

"ดื่มเลย ดื่มกันให้เต็มที่! วันนี้เป็นวันมงคลของฉัน ทุกคนกินดื่มกันให้สบายใจไปเลยนะ!

อ้อ จริงสิ ถึงกับข้าววันนี้ฉันจะไม่ได้ลงมือทำเอง แต่อาจารย์หนานอี้ก็ฝีมือดีมากเหมือนกัน ทุกคนลองชิมดูได้เลย!"

ณ ลานเรือนส่วนกลางของซื่อเหอย่วน ซาจูกำลังร้องตะโกนบอกให้ทุกคนกินดื่มอย่างรื่นเริง ราวกับไม่มีเรื่องผิดปกติใดๆ เกิดขึ้น

เห็นได้ชัดว่าเขาดีใจจากใจจริง กระทั่งผู้คนจากลานเรือนด้านนอกจำนวนมากยังพากันมาเนียนกินดื่มฟรี

"วันนี้จูจื่อแต่งงาน ในฐานะตัวแทนของเพื่อนบ้านในซื่อเหอย่วน ฉันขออวยพรให้สหายจูจื่อและสหายหยวนหยวนครองคู่แนบแน่นและอยู่ร่วมกันไปจนแก่เฒ่า!"

หลังจากซาจูกล่าวจบ อี้จงไห่ในฐานะลุงใหญ่ประจำซื่อเหอย่วนก็ลุกขึ้นกล่าวคำอวยพร

อันที่จริงลำดับขั้นของพวกเขาถือว่ากลับกัน ควรเป็นอี้จงไห่ที่ต้องพูดก่อน แล้วซาจูค่อยกล่าวตอบขอบคุณ ทว่าในเมื่อซาจูได้พูดไปแล้ว อี้จงไห่จึงไม่อยากทำลายบรรยากาศด้วยการไปทักท้วง

อี้จงไห่เพียงไม่ได้สังเกตว่า ตอนที่ตนเอ่ยคำว่า ‘อยู่ร่วมกันไปจนแก่เฒ่า’ กล้ามเนื้อบนใบหน้าของซาจูกระตุกเกร็งอย่างผิดธรรมชาติไปสองสามครั้ง

หลังคำอวยพรสิ้นสุดลง ทุกคนก็เริ่มลงมือกิน หรือพูดให้ถูกคือบางคนเริ่มลงมือกินตั้งแต่กับข้าวถูกยกมาวางบนโต๊ะแล้วด้วยซ้ำ