บทที่ 341: สหายอยากซื้อเหล้ากระดูกเสือ

บทที่ 341: สหายอยากซื้อเหล้ากระดูกเสือ

ฤดูร้อนปีนี้ดูเหมือนจะมาเยือนเร็วกว่าปกติ อากาศร้อนอบอ้าวแผ่ปกคลุมตั้งแต่ฤดูใบไม้ผลิยังไม่ทันสิ้นสุด ดึงฤดูกาลแห่งความร้อนระอุให้มาถึงก่อนเวลา

ทันทีที่อากาศเริ่มร้อน ทุกคนต่างก็ตื่นแต่เช้าตรู่ ด้วยหวังว่าจะรีบไปถึงโรงงานให้เร็วขึ้นเพื่อพึ่งพาความเย็นสบาย

ที่ลานเรือนด้านหลัง ประตูห้องของสวี่ต้าเม่ายกเปิดออก อวี๋ไห่ถังเดินถือกระโถนขับถ่ายก้าวออกมาข้างนอก เดิมทีตอนอยู่บ้านเดิม หญิงสาวไม่เคยต้องลงมือทำเรื่องพรรค์นี้มาก่อน ทว่าหลังแต่งงานเข้ามา เมื่อพ่อแม่สามีอย่างสวี่ฟู่กุ้ยและภรรยาไม่ได้อยู่ด้วย อีกทั้งเพิ่งเข้าเรือนหอมาหมาดๆ หล่อนจึงไม่อาจเอ่ยปากใช้ให้สวี่ต้าเม่าเป็นคนทำได้

เมื่ออวี๋ไห่ถังเดินพ้นไป สวี่ต้าเม่าก็ก้าวตามออกมา สีหน้าของเขาดูอิดโรยเหนื่อยล้า พลางหาวหวอดๆ ไม่หยุด

หลินเสี่ยวหม่านเห็นสภาพเช่นนั้นเข้าก็อดไม่ได้ที่จะเอ่ยเย้าแหย่สวี่ต้าเม่า

"ต้าเม่า ฉันยังมีเหล้ากระดูกเสือเหลืออยู่นะ นายอยากให้ฉันแบ่งขายให้สักหน่อยไหม"

ในลานเรือนยังมีผู้คนอยู่อีกมาก พอได้ยินคำหยอกเย้าของหลินเสี่ยวหม่าน ทุกคนต่างก็หันไปมองสวี่ต้าเม่าด้วยสายตากรุ้มกริ่มขบขัน

สวี่ต้าเม่ารีบปฏิเสธทันควันราวกับแมวที่ถูกเหยียบหาง "ด้วยสภาพร่างกายอย่างฉัน จะไปจำเป็นต้องใช้ของพรรค์นั้นได้ยังไงกัน"

พูดจบ หมอนั่นยังเบ่งกล้ามแขนอวดพลังให้ดูอีกด้วย