บทที่ 161 เหยียนเจี่ยเฉิงแต่งงาน

บทที่ 161 เหยียนเจี่ยเฉิงแต่งงาน

"สวี่ต้าเม่า แกนี่ใจกล้าไม่เบาเลยนะ ถึงกล้าไปยุ่มย่ามกับอวี่สุ่ยเข้าจริง ๆ!"

เวลา 9 นาฬิกาของเช้าวันถัดมา บนถนนฉงเหวินเหมินไว่ ขบวนรถจักรยานสี่คันปั่นเรียงแถวหน้ากระดาน บนตัวรถประดับประดาด้วยตัวอักษรมงคลซวงสี่อย่างเรียบง่าย

นี่คือขบวนขันหมากรับเจ้าสาวของเหยียนเจี่ยเฉิง ซึ่งนับว่าหรูหราโอ่อ่าเอาการสำหรับยุคสมัยนั้น

ทว่าในฐานะหนึ่งในสมาชิกขบวนรับเจ้าสาว สภาพของสวี่ต้าเม่าในวันนี้กลับเป็นที่สะดุดตาอย่างยิ่ง

แม้เขาจะสวมหมวกปิดบังไว้ แต่หากมองอย่างละเอียดก็จะพบว่าใบหน้าซีกซ้ายบวมเป่งกว่าข้างขวาอย่างเห็นได้ชัด แถมที่มุมปากยังมีรอยแผลแตกอยู่อีกด้วย

เมื่อวานนี้ สวี่ต้าเม่าเพิ่งกลับมาถึงบ้านหลังจากออกไปฉายหนังนอกเมือง ไม่รู้ว่าผีตัวไหนเข้าสิง หรืออาจเป็นเพราะเขานึกถึงคำแนะนำของหลินเสี่ยวหม่านขึ้นมาได้ จึงไม่ได้ปั่นจักรยานตรงไปยังหน้าประตูโรงงานทอผ้า

อย่าว่าแต่คนอื่นเลย โบราณว่าไว้ความพยายามอยู่ที่ไหน ความสำเร็จย่อมอยู่ที่นั่น ความหน้าด้านไร้ยางอายของสวี่ต้าเม่าสัมฤทธิ์ผลจนได้ เขาตามหาเหอยวี่สุ่ยจนพบจริง ๆ

ด้วยคารมออดอ้อนตื๊อไม่เลิกของสวี่ต้าเม่า เหอยวี่สุ่ยจึงยอมออกไปกินเกี๊ยวต้มกับเขา และหลังจากนั้นทั้งคู่ก็พากันกลับมาที่ลานบ้าน

เรื่องราวจนถึงตอนนั้นก็ยังนับว่าราบรื่นดีอยู่หรอก แต่สวี่ต้าเม่ากลับลำพองใจเกินไป ดึงดันจะเดินเข้าลานบ้านพร้อมกับเหอยวี่สุ่ย คนในลานบ้านจึงพากันเห็นเข้าเต็มตา ซึ่งย่อมรวมถึงซาจู่ด้วยเช่นกัน