บทที่ 141 สวีต้าเม่ายังคงไปดูตัวอีกครั้ง

บทที่ 141 สวีต้าเม่ายังคงไปดูตัวอีกครั้ง

เมื่อเห็นหลินเสี่ยวหม่านเดินมุ่งหน้าไปยังลานเรือนหลัง ซาจู้จึงเดินตามเขาไป

พวกเขาทั้งสองไม่ได้ตรงเข้าไปในบ้านของสวีต้าเม่าทันที แต่กลับหยุดยืนอยู่ตรงหน้าประตูบ้านของหลิวไห่จง พลางพูดคุยทักทายกับเฒ่าหลิว

นับตั้งแต่ได้เลื่อนขั้นเป็นหัวหน้ากุม หลิวไห่จงก็ชอบนำหนังสือพิมพ์จากโรงงานกลับมาอ่านที่บ้านเป็นชีวิตจิตใจ มิหนำซ้ำยังชอบยืนอ่านอยู่ตรงหน้าประตูบ้าน ยามใดที่รู้สึกฮึกเหิมขึ้นมา เขาก็ถึงขั้นอ่านออกเสียงดังลั่นเลยทีเดียว

"ลุงสอง อ่านออกด้วยหรือครับเนี่ย" นับว่าสมกับเป็นคนช่างสอดรู้สอดเห็นอย่างซาจู้จริงๆ เขาจงใจแทงใจดำอีกฝ่ายทันที

ทว่าหลิวไห่จงกลับปรายตามองซาจู้อย่างเหยียดหยาม ราวกับจะบอกว่า 'ไอ้โง่เอ๊ย แกมีหน้ามาพูดถึงฉันด้วยหรือ'

แม้เขาจะจบแค่ชั้นมัธยมต้น และมีตัวอักษรหลายตัวที่อ่านไม่ออกจริงๆ แต่ที่บ้านก็มีลูกอยู่หลายคน หลิวไห่จงจึงมักให้พวกเด็กๆ ช่วยสอนตัวอักษรที่ไม่เข้าใจให้ล่วงหน้า ก่อนจะเดินออกมาวางมาดอวดเบ่งกลางลานเรือน

ต้องยอมรับเลยว่า ด้วยความจริงจังพากเพียรของเฒ่าหลิว หากเขามีโอกาสได้เริ่มต้นชีวิตใหม่ ก็อาจสอบติดเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยได้เลยทีเดียว

"เสี่ยวหม่าน ได้ยินว่าวันนี้พวกเธอไปดวลปืนกันมาหรือ"

หลิวไห่จงคร้านจะต่อปากต่อคำกับซาจู้ ทว่ากลับให้ความสนใจกับปฏิบัติการของแผนกรักษาความปลอดภัยเมื่อช่วงเช้าเป็นอย่างมาก