เกิดใหม่ในลานบ้านระบบข่าวกรอง 11-20

บทที่ 11 หลอกล่อชิงไหวชิงพริบ

บทที่ 11 หลอกล่อชิงไหวชิงพริบ

วันพฤหัสบดี เวลาแปดโมงเช้า หลินเสี่ยวหม่านลุกขึ้นจากเตียงในห้องเรือนหลัง จัดการแต่งเนื้อแต่งตัวเตรียมพร้อมจะไปสอบที่โรงงานรีดเหล็ก

หลังจากที่เขาจ้างคนมาเจาะหน้าต่างด้านหลังห้อง พื้นที่ทั้งหมดก็สว่างไสวขึ้นทันตา กลิ่นอับชื้นและเหม็นสาบก่อนหน้านี้ก็มลายหายไปจนหมดสิ้นด้วยการระบายอากาศที่ดี

เมื่อเหยียนปู้กุ้ย ตาแก่คนนั้นเห็นว่าห้องหับดูดีขึ้นมากเพียงใด ก็เริ่มนึกเสียดายที่ปล่อยเช่าในราคาถูกเกินไป พลางครุ่นคิดหาจังหวะว่าจะขึ้นค่าเช่าหรือหาทางทวงห้องคืนเมื่อไรดี

ขณะที่หลินเสี่ยวหม่านถืออ่างล้างหน้าเดินออกมาจากห้อง ก็เห็นหวังซิ่วจือผู้เป็นแม่เดินกลับมาจากการจ่ายตลาดพอดี

เมื่อเห็นลูกชายเพิ่งจะตื่นนอน หวังซิ่วจือจึงคิดว่าพอเขาแยกมาอยู่คนเดียวแล้วก็คงปล่อยเนื้อปล่อยตัว สีหน้าไม่พอใจพลันปรากฏขึ้นพร้อมกับเอ่ยปากสั่งสอน “ในเมื่อแยกบ้านออกมาแล้ว แกก็ยิ่งต้องกระตือรือร้นให้มากกว่านี้สิ!”

“ตอนแม่ตื่นนอนตอนหกโมงเช้า ยังเห็นเจี่ยเฉิงออกไปตระเวนหางานทำอยู่เลย แกควรจะเอาอย่างเขาบ้างนะ!”

หวังซิ่วจือไม่รู้เลยว่าวันนี้หลินเสี่ยวหม่านมีนัดสอบ และหลินเสี่ยวหม่านเองก็ยังไม่ได้บอกเรื่องนี้กับใครจนกว่าผลจะแน่นอน

อย่างไรก็ตาม คำตักเตือนของแม่ล้วนมาจากความหวังดี หลินเสี่ยวหม่านแยกแยะดีชั่วได้ชัดเจน จึงตอบรับอย่างยิ้มแย้ม