เกิดใหม่ในลานบ้านระบบข่าวกรอง 1-10

บทที่ 1 ระบบข่าวกรอง

บทที่ 1 ระบบข่าวกรอง

ปักกิ่ง ต้นเดือนเมษายน ปี 1961

เทศกาลชิงหมิงเพิ่งผ่านพ้น ฤดูหนาวอันหนาวเหน็บเสียดกระดูกในที่สุดก็เริ่มล่าถอย ลมหายใจแห่งฤดูใบไม้ผลิหวนคืนสู่ผืนพิภพ ชุบชีวิตสรรพสิ่งให้ฟื้นคืนอีกครั้ง ทำให้เหล่าชาวบ้านตาดำๆ ที่กำลังเผชิญกับภัยพิบัติความอดอยากพอจะได้ลอบถอนหายใจด้วยความโล่งอกขึ้นมาบ้าง

ด้วยเหตุผลง่ายๆ เพียงว่าเมื่อฤดูใบไม้ผลิมาถึง ทั้งยอดไม้อ่อนและผักป่าก็ล้วนนำมาใช้ประทังชีวิตเป็นอาหารได้ทั้งสิ้น

ณ ลานก่อสร้างแห่งใหม่ของโรงงานรีดเหล็ก กลุ่มคนหนุ่มที่มีสภาพเนื้อตัวมอมแมมไปด้วยคราบโคลนต่างพากันทอดสายตามองอาคารโรงงานหลังใหญ่โตที่สร้างเสร็จสมบูรณ์แล้วด้วยแววตาอาลัยอาวรณ์ ไม่อยากจากไป

พวกเขาคือบรรดาเยาวชนว่างงานในปักกิ่ง ผู้ใช้ชีวิตเรื่อยเปื่อยล่องลอยไปวันๆ ซึ่งมักถูกเรียกขานล้อเลียนว่าเป็น "เด็กกะโปโลตามตรอกซอกซอย"

แต่ก่อนแต่ละคนต่างก็ถือดี หยิ่งทะนง งานนั่นก็ไม่เอา งานนี่ก็ไม่ทำ ทว่านับตั้งแต่เกิดภัยพิบัติทางธรรมชาติในปี 1959 จนส่งผลให้เกิดความอดอยากแร้นแค้นไปทั่วประเทศ คนพวกนี้ที่ไม่มีทั้งงานและไม่มีรายได้จึงเกือบจะต้องอดตายกันหมด

ดังนั้น เมื่อต้องเผชิญหน้ากับความอยู่รอด ศักดิ์ศรีใดๆ จึงล้วนไร้ความหมาย ได้แต่ยอมไปทำงานรับจ้างจิปาถะเท่าที่จะหาได้

นับว่าเป็นโชคดีของพวกเขาที่โรงงานรีดเหล็กกำลังขยายกำลังการผลิตและต้องการแรงงานมาก่อสร้างอาคารโรงงานใหม่ คนกลุ่มนี้จึงมีโอกาสจับพลัดจับผลูเข้ามาทำงานได้