เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ฝูจี้ บททดสอบธาตุแท้คน
ลู่เจี้ยนเวยรู้สึกอยากเสพดราม่าขึ้นมาทันที
ผู้มาเยือนดูอายุราวสามสิบปี หน้าตาไม่อาจพูดได้ว่าไม่หล่อเหลา แต่หัวคิ้วและแววตากลับถูกความหม่นหมองกับไออำมหิตปกคลุม จนฉุดให้ความดูดีลดฮวบลงไปถนัดตา
คำพูดเมื่อครู่ของเขาฟังดูตัดพ้ออย่างเห็นได้ชัด สายตาที่มองเหมยจิ่วอี๋ก็ซับซ้อนอย่างยิ่ง จนยากจะแยกแยะว่าเขาแค้นเคืองหรือดีใจกันแน่ หรือว่าจะมีทั้งสองอย่างปนกัน
เหมยจิ่วอี๋ยังคงโบกพัดไปมา สีหน้าแววตาสงบนิ่งพลางเอ่ย “ฝูจี้ ไม่เจอกันนานเลยนะ”
ฝูจี้อย่างนั้นหรือ
อดีตเจ้าหอพันลี้ที่ตายไปแล้วคนนั้นน่ะสิ!
สัญชาตญาณของลู่เจี้ยนเวยไม่ผิดจริงดังคาด ก่อนหน้านี้ตอนอยู่สำนักเซียวเหยานางก็เคยคาดเดาตัวตนของบรรพจารย์ขั้นเก้าผู้นั้นไว้บ้างแล้ว ดูท่าตอนนี้ ราชันยุทธ์ขั้นเก้าที่ผละจากสำนักเซียวเหยาไป ก็คงเป็นฝูจี้ที่แกล้งตายไปเมื่อสามสิบปีก่อนนั่นเอง
เขาไปมีความสัมพันธ์อะไรกับเหมยจิ่วอี๋กันแน่
ที่เขาโผล่มาตรงนี้โต้ง ๆ เป็นเพราะเหมยจิ่วอี๋ปรากฏตัวออกมางั้นหรือ