หาเงิน สมาคมช่วยเหลือยุทธภพ

หาเงิน สมาคมช่วยเหลือยุทธภพ

เฮ่อเหลียนเจิงตายแล้ว

อามู่เยียนก็สิ้นใจไปพร้อมกับการระเบิดตัวเองของเขาเช่นกัน

ในเวลาเดียวกัน เฮ่อเหลียนเสวี่ยต้องสูญเสียทั้งบิดามารดา แต่นางไม่ได้ร้องไห้ เพียงแค่ยืนเหม่อลอยไปบ้าง ความรู้สึกที่เอ่อล้นขึ้นมาในอกนั้นซับซ้อนจนยากจะเอ่ย ทั้งขื่นขมและเจ็บแปลบ ราวกับสิ่งที่ไม่ค่อยสำคัญอะไรได้หลุดลอยหายไปตลอดกาล

จะว่าเจ็บปวดโศกเศร้าก็ไม่ใช่ แค่รู้สึกหนักอึ้งอยู่ในใจเท่านั้น

ตั้งแต่เล็กจนโต นางพบหน้าบิดาแทบจะนับครั้งได้ ส่วนในความรับรู้ของนาง มารดาก็ตายจากไปตั้งแต่เนิ่น ๆ จึงยิ่งไม่ต้องพูดถึงความผูกพันใด ๆ เลย

เดิมทีนางก็เป็นเด็กกำพร้า ‘ไร้พ่อไร้แม่’ อยู่แล้ว ตอนนี้จึงไม่ได้ต่างอะไรไปจากเมื่อก่อน

แต่ทำไม มือเท้าถึงได้เย็นยะเยือกขนาดนี้กันนะ

เฮ่อเหลียนเสวี่ยอดหันไปมองลู่เจี้ยนเวยไม่ได้ นางเหมือนสัตว์ตัวน้อยที่ต้องการที่พึ่งพิงอย่างยิ่งยวด จึงเอ่ยปากถามด้วยความงงงันและตระหนก

“เถ้าแก่ ขะ...ข้าควรทำอะไรต่อดีเจ้าคะ”