กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ถอนพิษ ใจมั่นไม่แปรผัน ไต่สวน
หลังจากกินเลือดพิษติดต่อกันสิบวัน เสี่ยวอู้ก็ค่อย ๆ หลั่งน้ำลายที่ช่วยขับพิษออกมา เพื่อไม่ให้ตัวเองต้องตาย
ลู่เจี้ยนเวยเปิดลูกแก้ว ร่างสีทองสายหนึ่งก็ร่วงลงบนกลางฝ่ามือของนาง แล้วคลอเคลียฝ่ามือนางอย่างดีอกดีใจ
“วันนี้ห้ามทำพังเด็ดขาดนะ” นางใช้นิ้วแตะตัวเสี่ยวอู้เบา ๆ เพราะกลัวจะเผลอกดจนร่างจิ๋วของมันช้ำ
เสี่ยวอู้ไม่รู้เลยว่าตัวเองกำลังจะเจอกับอะไร มันขยับปีกระริกอย่างร่าเริง แสงสีทองเปล่งประกายไหลเวียนอยู่บนปีก
ภายใต้การควบคุมของผู้เป็นนาย มันอ้าปากเจาะทะลุผิวหนังชั้นนอก และพอสัมผัสกับเลือดพิษที่ทะลักเข้ามาดั่งสายน้ำหลาก มันจึงจำต้องปล่อยน้ำลายแก้พิษ ฉีดพรวดเดียวเข้าไปในเส้นลมปราณ
ลู่เจี้ยนเวยจับความไม่พอใจของมันได้ จึงวาดฝันให้มันฟัง “คนคนนี้รวยมาก แถมยังหาเงินเก่งสุด ๆ ถ้ารักษาเขาหาย เขาก็จะหาเงินซื้อสมุนไพรมาให้เจ้ากินได้ทุกวันเลยนะ”
เสี่ยวอู้ “...”
มันต่อสู้กับพิษในเส้นลมปราณอย่างเคียดแค้น ทว่าพิษที่สะสมมานานแรมปีจะกำจัดได้ง่าย ๆ เสียที่ไหน
ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่า นี่คือพิษประหลาดที่ร้ายกาจถึงเพียงนี้