กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
เสนอตัวเป็นลูกจ้าง โน้มกาย และการบุกรุก
เสียงขลุ่ยกังวานแว่วหวาน ท่วงทำนองพลิ้วไหวไพเราะจับใจ
สตรีในอาภรณ์ขาวพลิ้วไหว สวมหมวกคลุมหน้า สองมือประคองขลุ่ย ยืนตระหง่านอยู่บนยอดไม้สูง
เสียงขลุ่ยราวกับหลั่งรินลงมาจากฟากฟ้า ดุจเสียงสวดมนต์แต่โบราณกาลที่ช่วยชำระล้างจิตใจผู้คน
พวกเขาเคลิบเคลิ้มลุ่มหลงจนพากันวางอาวุธในมือลง
อาเล่อซูขมวดคิ้ว “นางคิดจะทำอะไร สะกดทุกคนแล้วขโมยกู้ไป๋โถวงั้นหรือ คนสำนักเซียวเหยานี่โลภมากจริงเชียว!”
เขาเกลียดพวกศิษย์สำนักเซียวเหยาที่ทำร้ายหลินฉงเยวี่ยจนตาย จึงพลอยเกลียดทุกคนในสำนักเซียวเหยาไปด้วย
ไม่ว่าคนสำนักเซียวเหยาจะทำอะไร ในสายตาเขาก็มีแต่ความเสแสร้งและเจ้าเล่ห์ทั้งนั้น
ลู่เจี้ยนเวยมองดูเฮ่อเหลียนเสวี่ยที่อยู่ไม่ไกลด้วยความสนใจใคร่รู้
คนที่อยู่ที่นี่ล้วนมีพลังระดับห้าขึ้นไป เฮ่อเหลียนเสวี่ยมีพลังแค่วรยุทธ์ระดับห้า แต่เสียงขลุ่ยกลับควบคุมผู้ฝึกยุทธ์ระดับห้าและระดับหกได้มากขนาดนี้