ที่มาของยาพิษ เด็ดดอกกู้ไป๋โถว

ที่มาของยาพิษ เด็ดดอกกู้ไป๋โถว

เสียงล้อรถเข็นบดผ่านพื้นดังครืดคราด ก่อนจะหยุดลงตรงหน้าประตูไม้

ประตูห้องไม่ได้ลงกลอน มือข้างหนึ่งผลักเบา ๆ แสงจันทร์ดุจสายน้ำก็สาดส่องลงบนพื้นชั่วพริบตา

ลู่เจี้ยนเวยเงยหน้าขึ้นมอง ชายหนุ่มนอกประตูนั่งตัวตรงอยู่บนรถเข็น เสื้อผ้าสวมใส่มิดชิดเรียบร้อย ผมเผ้าหวีอย่างประณีตไม่กระเซิง แถบผูกผมทิ้งตัวแนบอยู่ด้านหลัง ไม่ได้ตกมาที่อกเสื้อ ทั่วทั้งตัวไม่มีจุดไหนหลุดลุ่ยแม้แต่น้อย

ก่อนจะมา จัดแจงตัวเองมาอย่างดีเลยสินะ

เธอยิ้มตาหยีแล้วเอ่ยถาม “ทำไมไม่เข้ามาล่ะ”

ก่อนจะผลักประตูเข้ามา เวินจู้จือคิดว่าเธอน่าจะนั่งรอเขาอยู่ที่โต๊ะ ไม่นึกเลยว่าจะเห็นเธอนอนเอกเขนกอยู่บนตั่งแบบนี้

เขาเบือนสายตาหนี ไม่กล้ามองต่อ

รถเข็นเลื่อนเข้ามาในห้อง แล้วประตูก็ปิดลงเสียงดังเอี๊ยด

เวินจู้จือเลื่อนรถเข็นมาข้างหน้าแค่นิดเดียวก็หยุดลง จากนั้นก็หยิบอุปกรณ์วางค่ายกลออกมา แล้วจัดค่ายกลขึ้นในพื้นที่แคบ ๆ นั้นทันที