เด็ดใบไม้ซัดบุปผา จักรพรรดิกู่ ค่าไถ่เผ่าอี้

เด็ดใบไม้ซัดบุปผา จักรพรรดิกู่ ค่าไถ่เผ่าอี้

ในลานเรือนเงียบกริบไปชั่วขณะ

โดยเฉพาะจ้าวรุ่ยกับเปี้ยนสิงโจวที่ถึงกับยืนอ้าปากค้างไปแล้ว

ลู่เจี้ยนเวยได้สติก่อนใคร นางยิ้มพลางหันไปสั่งเซวียกวานเหอ “มัวยืนเหม่ออะไรอยู่ รินเหล้าให้แม่นางเฮ่อเหลียนสิ”

“ขอรับ!” เซวียกวานเหอรีบรินให้อีกจอก

เฮ่อเหลียนเสวี่ยเอ่ย “ขอบใจนะ”

นางยกจอกขึ้นดื่มรวดเดียวจนหมดผ่านผ้าคลุมหมวกอีกครั้ง

จ้าวรุ่ย “...”

เปี้ยนสิงโจว “...”

ลู่เจี้ยนเวยยิ้มพูด “ไม่ต้องเกรงใจ ของขวัญของแม่นางเฮ่อเหลียนข้าชอบมาก เหล้าแค่ไม่กี่จอก นับเป็นเรื่องเล็กน้อยเท่านั้น”