เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
อวยพรวันเกิด เสียดายอยู่นิดหน่อย ลูกคิดทองคำ
พอคนเผ่าอี้ถูกคนเผ่าปู้วาสกัดไว้จนมาไม่ได้ อาจามี่จึงจำต้องนอนแกร่วอยู่ในคอกม้าต่อไป
เขาถูกกรอกยาแขกสามัญจนสูญสิ้นพลังภายใน ทำได้แค่นอนหมดสภาพอยู่บนพื้นคอกม้า สีหน้าแววตาไร้ซึ่งสง่าราศีของนักรบเผ่าอี้ไปจนหมดสิ้น
เรื่องมันกลายมาเป็นแบบนี้ไปได้ยังไงกัน
ตัวเขาเป็นถึงนักรบระดับแถวหน้าของเผ่าอี้ ที่ผ่านมาก็เคยเอาชนะผู้ฝึกยุทธ์จงหยวนมานับไม่ถ้วน แล้วไฉนคราวนี้ถึงได้แพ้หมดรูปเช่นนี้
ทันใดนั้น เยี่ยวของม้าตัวหนึ่งก็ราดรดลงบนร่างเขาเต็ม ๆ
อาจามี่ “...”
เหลียงซั่งจวินถือถังน้ำเข้ามาทำความสะอาดคอกม้า พอเห็นคราบสกปรกบนตัวเขาก็จุ๊ปากสองที ก่อนจะสาดน้ำโครมลงไปจนอาจามี่เปียกโชกเย็นเยียบไปถึงขั้วหัวใจ
“ถ้าไม่ใช่เพราะต้องรักษาความสะอาดของคอกม้า ข้าไม่เสียเวลามาล้างตัวให้เจ้าหรอกนะ”
อาจามี่ “...”