หลานหลิงลองเชิง ราชันยุทธ์ขั้นเจ็ด

หลานหลิงลองเชิง ราชันยุทธ์ขั้นเจ็ด

การค้าขายต้องเน้นความยุติธรรม หงอิงเจี๋ยอยากให้นางช่วยออกแรง ก็ต้องแสดงความจริงใจออกมาบ้าง

เขามาขอความช่วยเหลือ ปากก็พ่นคำพูดสวยหรูฟังดูดี แต่ความจริงก็แค่อยากรักษาผลประโยชน์จากการเดินเรือขนส่งสินค้าเอาไว้เท่านั้น

ไอ้เรื่องชาวบ้านต้องตกระกำลำบากอะไรนั่น ไร้สาระทั้งเพ

“เถ้าแก่ลู่ ข้ารู้ว่าท่านลงมือช่วยคนคิดราคาหนึ่งหมื่นตำลึง” หงอิงเจี๋ยถามอย่างระมัดระวัง “แล้วถ้าจะให้ช่วยคนพรรคมังกรเขียวทั้งพรรครวมหลายพันชีวิต ต้องใช้เท่าไรหรือขอรับ”

ลู่เจี้ยนเวยตอบว่า “รายได้สามส่วนจากทั้งหมดของพรรคมังกรเขียวตลอดห้าปีข้างหน้า”

นางอยากเก็บเงินให้ได้เร็วที่สุด ก็จำเป็นต้องหารายได้พิเศษเพิ่มเข้ามาบ้าง

นางคิดว่าไม่ได้เรียกร้องเกินไปเลยสักนิด แต่หงอิงเจี๋ยกลับอ้าปากค้างตาโต

“ถ้าเจ้าตัดสินใจไม่ได้ ก็กลับไปถามพ่อเจ้าดู” ลู่เจี้ยนเวยเหมือนเพิ่งนึกอะไรขึ้นได้ “ประมุขหงบาดเจ็บสาหัส ยังมีสติอยู่ไหม”

หงอิงเจี๋ยได้สติ ก้มหัวประสานหมัดคารวะ