ที่ไปของขุมทรัพย์ กับหม้อไฟกู่ต่งเกิงในวันหิมะโปรย

ที่ไปของขุมทรัพย์ กับหม้อไฟกู่ต่งเกิงในวันหิมะโปรย

ฝังเข็มต่อไม่ได้แล้ว

ลู่เจี้ยนเวยเก็บหุ่นจำลองร่างกายกลับเข้ากระเป๋าระบบ แล้วผลักประตูเดินออกมายืนเกาะราวระเบียงมองลงไปข้างล่าง

หลานหลิงเอามือซ้ายกุมแขนขวาไว้ เลือดสดไหลทะลักออกมาตามซอกนิ้ว ใบหน้างดงามขาวซีดเผือด สภาพดูไม่ได้เลยสักนิด ไม่เหลือคราบความเฉิดฉายในวันวานแม้แต่น้อย

ด้านนอกประตูลานมีคนอีกสองคนไล่ตามมาติด ๆ แต่กลับยืนลังเลไม่กล้าก้าวเข้ามาข้างใน

เป็นสองพี่น้องเฮยโฮ่วกับเฮยจ้งนั่นเอง

แบบนี้แปลกพิลึก ป้อมลมทมิฬกับหอพันลี้ตีกันเองเสียแล้ว

สองพี่น้องตระกูลเฮยเคยเจ็บตัวที่โรงเตี๊ยมนี้จนขยาดขึ้นสมอง ชั่วขณะนั้นจึงไม่กล้าผลีผลามเข้าไป ได้แต่ตะโกนโวยวายอยู่หน้าลาน

“นังมารร้าย เจ้าฆ่าผู้อาวุโสไฉ ถ้าแน่จริงก็ออกมาสู้กันให้ตายไปข้างสิ มัวมุดหัวอยู่ข้างในจะนับเป็นฝีมืออะไรได้!”

หลานหลิงปาดเลือดที่มุมปากพลางแค่นหัวเราะ “ข้าบอกไปกี่รอบแล้วว่าไม่ได้ฆ่าไฉคุน พวกเจ้าไล่ตามข้ามาตลอดทางนี่โง่เง่าจนหาที่เปรียบไม่ได้จริง ๆ!”