เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ยังไงก็กำไร คนร้ายได้รับโทษ
หลานหลิงกับไฉคุนวิ่งหนีออกไปไกลถึงห้าสิบจั้ง พวกสายสืบนอกโรงเตี๊ยมพอได้กลิ่นอันตรายก็พากันแตกฮือ ถอยร่นไปหลายสิบจั้งเช่นกัน
พ้นระยะห้าสิบจั้งไปแล้วถือเป็นเขตปลอดภัย
หลานหลิงกับไฉคุนเป็นถึงอาจารย์ยุทธ์ระดับหก จึงต้านทานแรงปะทะที่ซัดมาถึงระยะนี้ได้อย่างสบาย
ทั้งสองหยุดฝีเท้า ยืนดูอยู่คนละทิศ รอคอยเวลาที่โรงเตี๊ยมแปดทิศจะพังพินาศกลายเป็นเถ้าถ่าน
การระเบิดตัวเองของอาจารย์ยุทธ์ระดับหกไม่ใช่เรื่องล้อเล่น ต่อให้เป็นราชันยุทธ์ระดับแปดก็ใช่ว่าจะสะกดไว้ได้ ในโรงเตี๊ยมยังมีคนอีกตั้งมากที่ต้องปกป้อง ยอดฝีมือลึกลับจะเก่งกาจแค่ไหนก็คงเอาไม่อยู่
โรงเตี๊ยมคงหนีไม่พ้นต้องพังพินาศ ส่วนคนข้างใน ต่อให้ไม่ตายก็คงพิการไปตลอดชีวิต
หลานหลิงถอนหายใจ “น่าเสียดายจริงเชียว”
เสียดายคนน่าสนใจที่นางอุตส่าห์ได้เจอ ต้องมาตายเพราะแรงระเบิดแบบนี้ สภาพศพคงดูไม่จืดเลยสิเนี่ย?
ไฉคุนไม่ได้คิดอะไรมากขนาดนั้น ยังไงเสียคัดลอก “เจียงจั้วจี๋จู้” เสร็จสิ้นแล้ว ภารกิจสำเร็จลุล่วง โรงเตี๊ยมแปดทิศจะพังหรือไม่พังก็ไม่เกี่ยวกับเขา