แขกมาเยือนโรงเตี๊ยม

แขกมาเยือนโรงเตี๊ยม

เมืองวั่งเยว่อยู่ค่อนไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของราชวงศ์ฉี่ ติดกับชายแดน ถือเป็นเมืองระดับอำเภอที่ค่อนข้างแห้งแล้งกันดาร

แถบนี้ผู้คนบางตา กระทั่งพวกพ่อค้าเร่ยังไม่อยากจะเฉียดผ่านมาด้วยซ้ำ

ห่างออกไปร้อยเมตรจากตัวโรงเตี๊ยม ชายชรากับเด็กหนุ่มคู่หนึ่งกำลังก้าวเดินโซซัดโซเซ สภาพมอมแมมจากการเดินทางไกล

พวกเขาเดินรอนแรมมาเนิ่นนาน แถวนั้นแทบไม่มีร่องรอยผู้คน คิดว่าคืนนี้คงต้องนอนกลางทุ่งร้างเสียแล้ว

แต่ใครจะไปนึกว่าพอพ้นเนินดินเตี้ย ๆ ไป กลับมีโรงเตี๊ยมหลังหนึ่งโผล่ขึ้นมาตรงหน้าอย่างไม่คาดคิด

“โรงเตี๊ยม!” เด็กหนุ่มซวนเซเข้าไปใกล้ขึ้นอีกสองสามก้าว สีหน้าดีใจอย่างเห็นได้ชัด “ข้าเห็นแล้ว โรงเตี๊ยมแปดทิศ โรงเตี๊ยมจริง ๆ ด้วย!”

ชายชรายังดูพอมีแรงเหลืออยู่บ้าง เพียงแต่ชะลอฝีเท้าลงเพื่อคอยดูแลเด็กหนุ่ม

เขายิ้มออกมา “ดีเลย คืนนี้มีที่นอนแล้ว”

แต่ในแววตากลับซ่อนความสงสัยเอาไว้