เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 346 ความทะเยอทะยาน
หลานลั่วสุ่ยพาเย่เฉินเหาะตามไป ไม่นานก็มาถึงจุดที่สมบัติพวยพุ่งออกมา ซึ่งเป็นหอคอยสามชั้นหลังหนึ่ง
พอมองไปก็เห็นแต่ซากปรักหักพัง เศษไม้และกระเบื้องเกลื่อนกลาดระเกะระกะ ในใจเขาอดสงสัยไม่ได้
วัตถุดิบวิญญาณพวกนี้แม้จะล้ำค่า ทว่าหากเทียบกับสมบัติโบราณขอบเขตเซียนเทียนสองสามชิ้นนั้นแล้ว ยังห่างชั้นกันไกลลิบ
เท่าที่เขารู้ ต่อให้เป็นตาเฒ่าขอบเขตแปลงเทพ ในมือก็ยังไม่มีสมบัติโบราณขอบเขตเซียนเทียนระดับนี้แม้แต่ชิ้นเดียว
แต่ที่หลานลั่วสุ่ยเรียกเขามา ย่อมต้องมีสาเหตุแน่
หลานลั่วสุ่ยส่งกระแสเสียงอธิบายว่า “พวกนั้นแย่งชิงสมบัติโบราณขอบเขตเซียนเทียนกัน แต่ข้าอยากได้มิติสุเมรุแห่งนี้ทั้งหมด เย่เฉิน ข้ารู้ว่าเจ้าเชี่ยวชาญศาสตร์แห่งค่ายกล ช่วยข้าที”
เย่เฉินตีหน้านิ่ง แต่ในใจกลับเกิดระลอกคลื่น นึกไม่ถึงเลยว่าหลานลั่วสุ่ยจะหมายตามิติสุเมรุเข้าให้ เรื่องนี้ทำให้เขาอดนึกถึงแหวนเซียนและมิติดินดำที่อยู่ส่วนลึกในห้วงจิตไม่ได้