กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 248 ด่านเคราะห์ทางโลก
เย่เฉินหันกลับไปมอง เม็ดเหงื่อผุดไหลลงมาจากหน้าผาก
พวกเฒ่าประหลาดตามติดไม่ยอมปล่อย เป็นแบบนี้เขาจะหนีรอดได้ยังไง
หวังไฉ่เหนื่อยจนแลบลิ้นห้อย ส่ายหัวไปมา น้ำลายกระเด็นมาโดนหน้าเขาเต็มไปหมด
เย่เฉินปาดน้ำลายออกจากหน้า “หวังไฉ่ หนีออกไปได้ ข้าให้เซียนซิ่งเป็นรางวัลหนึ่งผล”
โฮ่ง
พอหวังไฉ่ได้ยินคำว่าเซียนซิ่ง ความเร็วก็พุ่งพรวด อุโมงค์มิติอันคดเคี้ยวเวียนวนโยกไปมาจนเหมือนนั่งรถไฟเหาะ
ชั่วพริบตาก็ทิ้งระยะห่างออกมาได้ไกลโข ทำเอาพวกเฒ่าประหลาดข้างหลังพากันสบถด่าลั่น
แต่ไม่ทันไรก็มีคนไล่กวดขึ้นมาทัน
คนผู้นั้นคือเซียนจื่ออวิ๋นฮวาแห่งสำนักไท่ซ่างลืมรัก