เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 247 หนี!
เย่เฉินสัมผัสได้ว่าสิ่งมีชีวิตประหลาดตัวนี้ไม่ได้กลัวตนเอง แต่มันกำลังกลัวว่างไฉ
แต่อุตส่าห์มาถึงนี่แล้ว กระถางยักษ์ใบนี้ไม่ธรรมดา จะให้กลับไปมือเปล่าได้อย่างไร
ตอนนั้นเอง โซ่ที่ล่ามอยู่ก็แกว่งไกว ส่งเสียงเหล็กกล้าชั้นดีกระทบกันถี่ยิบ
เสาทั้งแปดต้นที่ตั้งตระหง่านส่องแสงอักขระยันต์ ไอโลหิตพลุ่งพล่านออกมา ทั้งยังถูกกระถางยักษ์ดูดกลืนแล้วแปรสภาพ กลายเป็นหยดเลือดบริสุทธิ์ทีละหยด
สิ่งมีชีวิตคล้ายมนุษย์ในกระถางอ้าปากสูดเข้าไปเฮือกใหญ่ ใบหน้าเผยสีหน้าพึงพอใจปนชั่วร้ายพิลึก
แววตาของเย่เฉินเคร่งขรึมขึ้น ในเลือดบริสุทธิ์นี้กลับมีระลอกพลังวิญญาณและกลิ่นอายวิญญาณคนเป็นแฝงอยู่
แดนลับดวงดาวแห่งนี้เพิ่งเปิดได้ไม่นาน ถ้าอย่างนั้นก็น่าจะเป็นผู้บำเพ็ญเพียรเผ่ามนุษย์ตรงไหล่เขาที่สิ้นชีพไป นี่หมายความว่ามันกำลังออกล่าสิ่งมีชีวิตอยู่ไม่ใช่หรือ
วินาทีต่อมา ใบหน้าและทั่วทั้งร่างของสิ่งมีชีวิตคล้ายมนุษย์ก็บิดเบี้ยวไปหมด
ไม่นานนักมันก็มีหน้าตาคล้ายมนุษย์ถึงเก้าส่วน ทั้งยังมีผมดำขลับงอกยาวออกมาเต็มหัว