กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 162 สายฝน
ฝีมือห่างชั้นกันเกินไป ไม่จำเป็นต้องฝืนบุก ในเมื่อยังมีทางอื่น เย่เฉินจึงอยากเลี่ยงคนจากสำนักไท่ซ่างวั่งฉิง
โดยเฉพาะแม่นางหลิงหลงคนนี้ ก่อบาปหนาเตอะ แถมยังเจ้าเล่ห์เพทุบาย รับมือยากเหลือเกิน
เจียงอวี่เวยพูดขึ้น “ทางที่ใกล้สุดคือทางนี้ แล้วยังมีอีกสามทาง เจ้าว่ายังไง”
“ไป” เย่เฉินไม่ลังเลเลยสักนิด หันหลังแล้วเดินนำไปทันทีโดยไม่เสียเวลาคิด
เจียงอวี่เวยเดินตามหลังไป นางเงียบปากอย่างหาได้ยาก ไม่ได้ด่าทอกลับมา
เดินวนแล้ววนเล่า…
สวนหลิงเมี่ยวที่วกวนราวกับเขาวงกต จู่ๆ ก็เกิดพายุห้วงมิติขึ้นมาเป็นระลอก ทำเอาเย่เฉินอกสั่นขวัญแขวน
ทว่าเขากลับพบว่า ศาลาทั้งสามแห่งติดต่อกันล้วนมีมังกรแท้ ผู้พิทักษ์วิถี และมังกรซ่อนกายยืนล้อมเอาไว้หมดแล้ว