เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 150 ข้าเองก็เคยหลั่งเลือดเพื่อเผ่ามนุษย์
นัยน์ตาของหนูม่วงปรากฏไอเลือดขึ้นมา ร่างอสูรพองขยายจนสูงเท่าตัวคน กล้ามเนื้อปูดโปนแน่นตึง กรงเล็บคมกริบดั่งใบมีด พุ่งตรงเข้ามาหมายจะสังหารเย่เฉิน
“กล้ามาเอาเปรียบข้าเรอะ” เย่เฉินชะงักไป คำร่ำลือที่ว่าสิ่งมีชีวิตซึ่งตายอย่างอนาถในสนามรบโบราณจะก่อกำเนิดสติปัญญา ล้วนแปรสภาพมาจากวิญญาณคนตายและไอชั่วร้าย ท่าทางจะเป็นเรื่องจริง
เย่เฉินยกมือขึ้นซัดหมัดออกไปตูมเดียว ระเบิดร่างหนูม่วงจนแหลกละเอียดทันที
“เป็นไปได้ยังไงกัน” ดวงวิญญาณกลุ่มหนึ่งลอยออกมา มองเย่เฉินตาค้าง “เจ้ายังมีแรงเหลืออีกรึ เดี๋ยวนี้ขอบเขตหลอมปราณในโลกบำเพ็ญเพียรเก่งกาจกันขนาดนี้แล้วหรือไง”
พูดจบ มันก็หันหลังมุดดินหนี เย่เฉินสะบัดมือปล่อยตาข่ายด้ายทองผืนใหญ่ออกไป คว้าจับตัวมันไว้ได้ในพริบตา แสงปราณหมุนวนเตรียมจะบดขยี้ให้ดับสูญ