เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 149 เส้นทางเซียนบรรพกาล
เวลาผ่านไปไวเหมือนติดปีก พริบตาเดียวก็ผ่านไปอีกปี เข้าสู่ช่วงกลางฤดูหนาวอันหนาวเหน็บ
นอกเมืองเฮยสือ หิมะโปรยปรายลงมาจากฟากฟ้าเหมือนขนนกปลิวว่อนไปทั่ว ลมหนาวพัดผ่านหุบเหวลึกในเทือกเขาหลงยวนจนเกิดเสียงหวีดหวิว ราวกับเสียงมังกรยักษ์กำลังคำราม
ตลอดครึ่งปีที่ผ่านมา โรงเตี๊ยมและที่พักทั่วทั้งเมืองเฮยสือล้วนเต็มหมด ไม่มีห้องว่างเหลือแม้แต่ห้องเดียว
เหล่านักพรตจำนวนไม่น้อยถึงกับต้องไปกางเต็นท์นอนตากลมกินหิมะอยู่นอกเมือง ทั้งหมดนี้ก็เพราะสนามรบบรรพกาลกำลังจะเปิดขึ้นในวันพรุ่งนี้
ภายในห้องชั้นหนึ่งของหอหมื่นสมบัติ เด็กสาวใบหน้าตกกระและมีเครื่องหน้าหมดจดประณีต กำลังร่ายวิชาลับเพื่อคำนวณรอยลวดลายเต๋าบนทองแดงโบราณกำเนิดพลัง
ครบหนึ่งก้านธูป เจียงอวี่เวยก็ลืมตาขึ้น นางมองไปยังเด็กหนุ่มร่างกำยำผิวคล้ำเหมือนถ่านดำแล้วบอกว่า “เย่เฉิน ข้าคำนวณได้แค่มิติและทิศทางคร่าว ๆ เท่านั้นนะ”