เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 109 สะสางบุญคุณความแค้น
“แม่นางอวิ๋นซี พวกเจ้าจะออกเดินทางกันเมื่อไหร่หรือ”
“สิ้นเดือนนี้ หอเมี่ยวอินก็จะถอนตัวออกจากตลาดเซียนเสียแล้ว”
'อีกครึ่งเดือนสินะ ตอนนี้ฝ่ายมารในแคว้นไป่เยว่กำลังได้เปรียบ สำนักหลอมปีศาจเขาก็ไม่คิดจะไปอยู่แล้ว สำนักฉุนหยางพอจะมีฝีมืออยู่บ้าง แต่เงื่อนไขก็สูงเกินไป'
แคว้นต้าจิ้นอยู่ใกล้แดนบรรพชนจงโจว อีกทั้งยังเป็นมหาแคว้นบำเพ็ญเพียรระดับหนึ่ง มิสู้มุ่งหน้าไปฝึกตนที่แคว้นต้าจิ้นเสียเลย ส่วนสมบัติล้ำค่าอย่างผลึกเต๋าเซียนเทียนและน้ำทิพย์เก้าชั้นฟ้าที่จำเป็นต่อการเข้าสู่ขอบเขตสร้างรากฐานตามวิถีสวรรค์ต่างก็เป็นของโบราณ หากไปแถวสนามรบโบราณ อาจพอได้ข่าวคราวบ้าง เมื่อตัดสินใจได้ในใจแล้ว เย่เฉินจึงพูดว่า “แม่นางอวิ๋นซี ข้าอยากเดินทางไปแคว้นต้าจิ้นพร้อมกับพวกเจ้า ไม่ทราบว่าจะสะดวกหรือไม่”
“เอ๊ะ?” อวิ๋นซีมองเย่เฉินด้วยความประหลาดใจอยู่บ้าง ก่อนจะยิ้มอย่างเขินอาย “คุณชายตัดใจจากข้าไม่ลงหรือ”
เย่เฉินยิ้มเจื่อนแล้วพูดว่า “แม่นางอวิ๋นซี อย่าล้อเล่นเลย แคว้นต้าจิ้นเป็นแคว้นบำเพ็ญเพียรระดับหนึ่ง ข้าอยากเดินทางไกลไปเปิดหูเปิดตา ออกไปหาประสบการณ์ดูบ้าง”
“ไม่แกล้งท่านแล้ว” อวิ๋นซีพยักหน้าแล้วพูดว่า “เดี๋ยวข้าช่วยถามผู้อาวุโสหลิงหลงให้ เรื่องนี้ข้าตัดสินใจเองไม่ได้หรอก”