เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 73 หญ้ากระดูกไก่
‘ตอนนี้เราเก่งขนาดนี้แล้วเหรอเนี่ย’
ยังไงอีกฝ่ายก็อยู่ขั้นหลอมปราณระดับสอง ร่างกายผ่านการหลอมด้วยปราณจนแข็งแกร่งขึ้นมากแท้ๆ
เพื่อให้มั่นใจว่าจะจัดการได้อยู่หมัด เขาลงมือไปเก้าส่วน เหลือไว้ส่วนหนึ่งเผื่อเรื่องไม่คาดคิด ยังไม่ได้ใช้แรงเต็มที่เลยด้วยซ้ำ
“ดูท่าข้าจะประเมินความน่ากลัวของผู้ฝึกยุทธ์ขอบเขตเซียนเทียนต่ำไป ผู้บำเพ็ญเพียรระดับล่างเมื่ออยู่ต่อหน้าปราณแกร่งเซียนเทียน แทบไม่มีโอกาสตอบโต้เลยสักนิด”
บนพื้นมีศิลาวิญญาณระดับต่ำหนึ่งก้อนกับผลึกวิญญาณห้าหกเม็ดตกกระจายอยู่ เขาสะบัดมือเก็บศิลาวิญญาณระดับต่ำไป ส่วนผลึกวิญญาณไม่ได้แตะ ร่างก็แหลกเละไปแล้ว ไม่ต้องเสียเวลาทำลายหลักฐานให้ยุ่งยาก ในป่าเขาไม่เคยขาดสัตว์ร้าย เพียงไม่นานก็มีหมาป่าภูเขาหลายตัวตามกลิ่นคาวเลือดออกมาจากป่าทึบเพื่อแทะซากที่เหลือ
แบบนี้เท่ากับช่วยกลบเกลื่อนร่องรอยให้พอดี เย่เฉินจึงค่อยออกตามหาเป้าหมายต่อไป
นับตั้งแต่ทะลวงผ่านขอบเขตเซียนเทียนขั้นสาม เขายังไม่เคยได้ลงมือต่อสู้จริง จึงประเมินพลังรบของตัวเองต่ำไปมาก
แต่ถึงอย่างนั้นก็ประมาทไม่ได้อยู่ดี เขาคิดทบทวนแล้ว ข้อแรกเป็นเพราะเขาชิงจู่โจมกะทันหัน อีกฝ่ายเลยไม่ได้งัดยันต์คุ้มกายทองคำออกมาใช้
ข้อสองเขารู้สึกว่าน่าจะเกี่ยวกับเคล็ดทองคำหยกที่ตนฝึกฝน ร่างกายที่แข็งแกร่งช่วยส่งเสริมให้ปราณแกร่งเซียนเทียนระเบิดพลังออกมาได้อย่างเต็มที่