เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 41 พวกเราจะคุ้มกันเจ้าเอง
“น้ำพิษมีพิษร้ายแรง รีบถอยเร็ว!”
พวกไป่หลี่ชวนตกใจยกใหญ่ พากันดีดตัวถอยกรูดโดยไม่ลังเล น้ำพิษสีเขียวคล้ำหยดลงบนพื้น ถึงกับกัดกร่อนผืนดินจนแหว่งหายไป พร้อมส่งกลิ่นเหม็นฉุนรุนแรงจนแทบทนไม่ไหว
แต่ละคนบังคับอาวุธเวทฟาดใส่ แต่กลับเจาะการป้องกันของอีกฝ่ายไม่เข้าเลยแม้แต่น้อย ซ้ำยังถูกตะขาบยักษ์ไล่ล่าจนตกอยู่ในอันตรายรอบด้าน
“ผู้ดูแลกู่ช่วยชีวิตด้วย พวกข้าสู้แมลงอสูรตัวนี้ไม่ไหวแล้ว!”
ไป่หลี่ชวนตะโกนลั่นด้วยความร้อนรน
“เป็นไปได้ยังไง มีแมลงอสูรขั้นหนึ่งช่วงต้นถึงสามตัวเชียวรึ”
ในที่สุดกู่ต้าไห่ก็สีหน้าเปลี่ยนไป หากยังมีแมลงอสูรระดับสูงโผล่ออกมาอีก แม้แต่เขาก็คงต้องล่าถอยเหมือนกัน
ยังดีที่ไม่มีแมลงอสูรระดับสูงโผล่ออกมาเพิ่ม กู่ต้าไห่จึงตะโกนลั่น “พวกเจ้าไปกำจัดแมลงพิษตัวอื่นให้หมด แมลงอสูรสามตัวนี้ข้าจัดการเอง!”
พริบตาต่อมา กู่ต้าไห่ก็ควบคุมกระบี่ยาวพุ่งทะยานใส่แมลงอสูรตัวหนึ่งอย่างรวดเร็ว เสียงเปรื่องดังสนั่น กระบี่ยาวที่เคยกำราบศัตรูได้ราบคาบกลับกระดอนกระเด็นออกมา เกิดเสียงราวกับเหล็กกล้าปะทะกัน และทิ้งไว้เพียงรอยบุบรอยหนึ่งเท่านั้น