เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 40 ตะขาบหลังคราม
โจวเทาส่ายหน้าแล้วพูดพลางยิ้มว่า “เอาเถอะ ตั้งใจทำงานไปเถอะ”
พอเห็นเย่เฉินแกล้งทำไขสือ โจวเทาก็ไม่พูดถึงเรื่องนี้อีก เย่เฉินพลอยมีเรื่องให้คิดหนัก รู้สึกอยู่ตลอดว่าโจวเทาเปลี่ยนไปแล้ว
งานขุดอุโมงค์เหมืองลำบากแสนสาหัส มืดมิดจนไม่เห็นเดือนเห็นตะวัน อากาศก็เริ่มเบาบางลงเรื่อยๆ มีเพียงเสียงผู้ฝึกยุทธ์เหวี่ยงจอบปากกา กับเสียงตะโกนสั่งการไม่หยุดของหลี่กว่างที่ดังก้องไปทั่ว
เย่เฉินขุดอยู่ด้านหน้า ขุดเจอศิลาวิญญาณและผลึกวิญญาณอยู่เรื่อยๆ ซึ่งหลายก้อนฝังติดอยู่กับเนื้อหิน
นี่เป็นงานของผู้ฝึกยุทธ์ขั้นหลอมกาย พวกเขามีหน้าที่คัดแยกและเก็บศิลาวิญญาณออกมาให้เรียบร้อย
แต่ทุกคนต่างก็เป็นคน ขึ้นชื่อว่าคนย่อมมีความโลภ ศิลาวิญญาณขนาดเซียนยังคลั่งไคล้อยากได้ ย่อมต้องเป็นของดีแน่แท้
คนที่นี่ส่วนใหญ่ไม่เคยเห็นศิลาวิญญาณมาก่อน หลายคนจึงพยายามหาคำตอบว่ามันเอาไว้ทำอะไร
แต่ผลลัพธ์กลับคว้าน้ำเหลว ของของพวกเซียนแบบนี้ พวกเขาไม่มีทางทำความเข้าใจได้เลย
ไป๋หลี่ชวนพูดดักคอไว้แต่แรกแล้วว่า หากแอบซ่อนศิลาวิญญาณ ต่อให้เป็นผลึกวิญญาณเพียงก้อนเดียวก็ต้องรับโทษประหาร อีกทั้งยังมีนักพรตอ้วนคนนั้นคอยจับตาดูอยู่ ใครเล่าจะกล้าแอบซุกซ่อนศิลาวิญญาณ