เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 35 ยืมอำนาจ
“ท่านพ่อ ไม่ใช่แค่นั้นนะขอรับ เย่เอ้อร์หนิวยังลงมือทำร้ายเหอฮ่าวกับจ้าวเสี่ยวถังที่เข้าไปคุยด้วยเหตุผลจนบาดเจ็บ ไม่เห็นกฎหมายบ้านเมืองอยู่ในสายตาเลยสักนิด!”
ทุกคนที่ได้ยินต่างก็นึกทึ่งในใจ ฝีมือการกลับดำเป็นขาวนี่มันเหลือเชื่อจริง ๆ
จากดำพูดจนกลายเป็นขาวได้ ส่วนหลินหานเฟิงกลับกลายเป็นผู้เสียหายไปเสียอย่างนั้น แต่เพราะมีโอวหยางชิงยืนอยู่ตรงนี้ จึงไม่มีใครกล้าปริปากพูดอะไรเลย
พอโอวหยางชิงได้ยิน มีหรือจะไม่รู้ว่าสันดานลูกชายตัวเองเป็นอย่างไร
คงจะหมายตาโอสถหวนคืนน้อยเข้าให้ แล้วอยากจะกว้านซื้อมาในราคาถูก โอสถหวนคืนน้อยสามเม็ด ดูท่าแม่นางหลิวคงเป็นคนตบรางวัลให้สินะ
“เรื่องนี้ข้ารู้แล้ว” โอวหยางชิงปรายตามองเย่เฉินด้วยสายตาเย็นชา เย่เอ้อร์หนิว เหมือนเขาพอจะคุ้นหูอยู่บ้าง เป็นคนที่หลี่กว่างเสนอชื่อให้เข้าสำนักศึกษายุทธ์ ในฐานะคนเดียวที่เข้ามาได้ด้วยความชอบทางทหาร รายงานประวัติตนเองก็เคยเห็นผ่านตามาแล้ว
เขาเดินเข้าไปหาเย่เฉินพลางพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ “เย่เอ้อร์หนิว เห็นข้าแล้วทำไมไม่คุกเข่า?”
ทำไมไม่คุกเข่างั้นหรือ?
สำหรับนายอำเภอในแคว้นไป่เยว่ สามัญชนทุกคนเวลาพบขุนนางจำเป็นต้องคุกเข่ากราบไหว้