กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 30 วันนี้ไม่เหมือนวันวาน มีแค้นต้องชำระ
“ใช่แล้ว ใช่เลย!” ป้าอ้วนแผดเสียงดังลั่นขึ้นมาทันที “ที่นาพวกนั้นเป็นของบ้านข้าทั้งนั้น เกี่ยวอะไรกับเจ้าด้วยไม่ทราบ”
เพียะ!
เสียงตบฉาดใหญ่ดังสนั่นขึ้น
ชั่วพริบตาถัดมาร่างของป้าอ้วนก็ลอยคว้างออกไป ร่างที่หนักเกือบสองร้อยชั่งของนางร่วงกระแทกพื้นอย่างแรงจนฝุ่นตลบคลุ้ง
ตอนนี้ป้าอ้วนโดนตบจนมึนงงไปหมด หัวหมุนตาลาย บนหน้ามีรอยฝ่ามือสีแดงชัดเจนประทับอยู่
นี่ขนาดเย่เฉินยังออมมือไว้บ้างแล้ว ไม่อย่างนั้นด้วยเรี่ยวแรงของเขาในตอนนี้ คงตบนางตายคาที่ไปแล้ว
“หนวกหู!”
เย่เฉินลดฝ่ามือลงแล้วพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา
ฝ่ามือนี้คือการเอาคืนความอัปยศที่ตนเคยได้รับกลับไป