เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 29 วาสนาเซียน หวนคืนสู่หมู่บ้านชิงหนิวอีกครั้ง
พริบตาเดียว ศิษย์ในสำนักศึกษายุทธ์ก็พากันแยกย้ายไปจนหมดเกลี้ยง เย่เฉินเองก็หมดอารมณ์จะฝึกยุทธ์ต่อ จึงเดินกลับเข้าห้องพลางครุ่นคิด
ทำไมถึงเป็นเขาต้าชางอีกแล้ว ปลายปีที่แล้วเพิ่งจะมีภัยสัตว์ป่า มาคราวนี้ยังจะเกิดเรื่องวุ่นวายขึ้นมาอีก
ดูจากคำพูดเพียงไม่กี่คำที่เย่หานเฟิงหลุดปากออกมา บวกกับร่องรอยการมาของคนจากสำนักใหญ่
ทางเขาต้าชางคงมีเรื่องเกิดขึ้นจริงเสียแล้ว เขาเผลอยกมือขึ้นลูบอกตัวเองตามสัญชาตญาณ เอาเข้าจริงเขาก็ไม่ได้อยากจะไปยุ่งเกี่ยวเลย ตอนนี้ฝีมือเขากำลังก้าวหน้าอย่างรวดเร็ว ไม่อยากเสียเวลาไปเปล่าๆ แต่ในเมื่อนายกองอำเภอสั่งลงมาแล้ว เขาก็ทำได้แค่เตรียมตัวเอาไว้บ้าง
หากมีเซียนมาเยือนจริงๆ ตัวเขาคงต้องระวังตัวให้มากขึ้น จะเข้าออกมิติดินดำสุ่มสี่สุ่มห้าไม่ได้เด็ดขาด
แต่ก็ไม่อาจปล่อยให้ความเร็วในการฝึกยุทธ์ต้องสะดุดลงได้ คิดได้ดังนั้นเขาจึงตัดสินใจเตรียมการล่วงหน้าไว้ก่อน
เย่เฉินลงกลอนประตูเรียบร้อยแล้วเข้าไปในมิติดินดำทันที เขาเริ่มเอาข้าวสารมาบดแล้วปั้นเป็นก้อนข้าว
เขาเคยทดลองดูแล้ว ข้าวสารที่หุงสุกจะเก็บไว้ได้ราวสามวัน แต่ถ้าเอามาบดปั้นเป็นก้อนข้าว ประสิทธิภาพจะอยู่ได้นานถึงหนึ่งเดือน ติดอยู่ตรงที่กินดิบๆ แล้วกลืนยากไปหน่อย ทว่าสำหรับคนที่เคยกินกระทั่งเปลือกไม้อย่างเขา เรื่องแค่นี้ถือเป็นเรื่องขี้ปะติ๋ว
หลังจากปั้นติดกันไปร้อยกว่าก้อน