เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 25 แยกย้ายตามหนทางของตน
“จางหู่ เจ้าไปรายงานตัวที่พรรคฉางเล่อได้เลย ในพรรคมีผู้เชี่ยวชาญวิชาคงกระพันอยู่คนหนึ่ง กำลังขาดศิษย์พอดี ข้าดูโครงสร้างกระดูกเจ้าแล้ว หากยอมลงแรงฝึกฝนอย่างหนัก ย่อมสร้างชื่อได้แน่”
“ขอบคุณใต้เท้าขอรับ!” จางหู่ประสานมือคำนับขอบคุณ สีหน้าเปี่ยมด้วยความซาบซึ้งใจ การได้ฝึกวิชาคงกระพันถือเป็นวาสนายิ่งใหญ่เพียงใด
หลี่กว่างโบกมือ จากนั้นหันมาพินิจเย่เฉิน พลางมองใบหน้าที่ยังเยาว์วัย “เอ้อร์หนิว ได้ยินว่าเจ้ารู้หนังสือ อ่านออกเขียนได้ ใช่หรือไม่”
“เรียนใต้เท้า ผู้น้อยพออ่านเข้าใจอยู่บ้างขอรับ” เย่เฉินตอบตามจริง หากจะให้ใช้ตัวอักษรยุคนี้แต่งโคลงกลอน เขาไม่มีทางทำได้แน่ แต่หลังจากใช้เวลาศึกษาทำความเข้าใจมาพักหนึ่ง เรื่องอ่านออกเขียนได้ก็ไม่ใช่ปัญหาใหญ่อะไร
“อืม เท่านี้ก็ดีมากแล้ว” หลี่กว่างครุ่นคิดครู่หนึ่ง พลางนึกถึงคำกำชับของท่านลุงรอง บัดนี้ท่านกลับคืนสู่ตำแหน่งหัวหน้าหออีกครั้ง ทั้งเมืองซื่อฟางและอำเภอชิงเหอยังต้องบ่มเพาะหมากไว้ใช้งานเพิ่ม “เอ้อร์หนิว เห็นแก่ความดีความชอบอันโดดเด่นของเจ้า ข้าจะเสนอชื่อส่งเจ้าไปฝึกฝนที่สำนักศึกษายุทธ์ประจำอำเภอ วันหน้าหากร่ำเรียนจนสำเร็จก็จะได้ทำงานรับใช้ราชสำนัก เจ้าเต็มใจหรือไม่”
“นี่... ขอบคุณใต้เท้าที่เมตตาขอรับ!” เย่เฉินรีบประสานมือคำนับขอบคุณ
“อืม ไปยืนรออยู่ข้างๆ ก่อน” หลี่กว่างพูดพลางยิ้ม เย่เฉินจึงค้อมตัวถอยไปยืนด้านข้าง
การกระทำนี้ทำเอาทุกคนในที่นั้นอิจฉาตาร้อนกันถ้วนหน้า