เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 24 ปลดประจำการ ณ ที่ตั้ง เบี้ยใช้แล้วทิ้งในกลียุค
“เยี่ยมไปเลย!” จางหู่ที่อยู่ข้าง ๆ ร้องออกมาด้วยความดีใจ ถ้าเป็นแบบนี้ ใต้หล้าก็สงบสุขเสียที
ต่อไปก็คงถึงเวลาปูนบำเหน็จตามความชอบแล้วสิ
“ดีจริงด้วย!” เย่เฉินเอ่ยคล้อยตาม การที่ความไม่สงบยุติลงได้เร็วขนาดนี้ก็ถือเป็นเรื่องดี ไม่อย่างนั้นก็ไม่รู้ว่าลูกหลานคนจนจะต้องทิ้งชีวิตไว้ต่างบ้านต่างเมืองอีกเท่าไร
ส่วนโจวเทากลับดูคึกคักเป็นพิเศษพลางเล่าว่า ครั้งนี้หลี่กว่างสร้างผลงานใหญ่ ได้เลื่อนขั้นเป็นนายกองประจำอำเภอ อีกไม่กี่วันก็ต้องเดินทางไปรับตำแหน่งที่อำเภอชิงซาน ตัวเขาเองก็น่าจะได้เลื่อนขั้นขึ้นไปอีกระดับเช่นกัน
“หัวหน้าโจว ท่านว่าพวกเราสร้างผลงานใหญ่คราวนี้ จะได้รางวัลอะไรบ้างหรือขอรับ?” จางหู่หัวเราะซื่อ ๆ พลางเอ่ยถาม
สีหน้าของโจวเทาค่อย ๆ นิ่งขรึมลง
ทั้งเย่เฉินและจางหู่ต่างก็มีความชอบในการรบโดดเด่น
แต่พูดก็พูดเถอะ พวกเขาเป็นเพียงทหารที่ถูกเกณฑ์มาชั่วคราว ในราชสำนักก็ไม่มีเส้นสายอะไร
“เรื่องนี้...เอ้อร์หนิว จางหู่ พวกเจ้าวางใจเถอะ เจ้าพวกนี้รบฆ่าศัตรูสร้างผลงาน เบื้องบนไม่มีทางเอาเปรียบพวกเจ้าแน่”