เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 16 การประลองในกองทัพ
หัวหน้าทหารเขียนชื่อเสร็จก็พูดขึ้นว่า “ลูกผู้ชายชาตรีควรออกไปสร้างชื่อสร้างผลงาน ไม่ใช่มาทิ้งกระดูกไว้ตามบ้านป่าบ้านนา ตอนนี้พวกโจรชุกชุม ขอแค่สร้างความชอบทางทหารได้ วันหน้าย่อมมีโอกาสได้ดิบได้ดี”
คำหวานที่วาดฝันไว้ฟังดูดี แต่ก็ต้องมีชีวิตรอดให้ได้ก่อน
แต่ดูท่าแล้ว คงหนีไม่พ้น
เย่เฉินพยักหน้าพลางพูดว่า “ขอรับ ท่านนายทหาร”
ชายคนนั้นพยักหน้า ลุกขึ้นยืนกวาดตามองชาวบ้าน “อืม หมู่บ้านชิงหนิว เกณฑ์ทหารสามคน แรงงานเกณฑ์ห้าคน องค์จักรพรรดิเซิ่งอู่ของเราทรงเปี่ยมด้วยพระเมตตา แผ่พระกรุณาธิคุณไปทั่วแผ่นดิน จึงพระราชทานธัญพืชบรรเทาทุกข์แปดโต่ว ผู้ใหญ่บ้าน เจ้าไปรับที่ฉางข้าวเมืองซื่อฟางได้ แล้วแจกจ่ายให้แต่ละบ้านตามจำนวนคน”
“ขอรับ ท่านนายทหาร ขอบพระทัยในพระเมตตาของฝ่าบาท!”
“ขอบพระทัยในพระเมตตาของฝ่าบาท!”
พวกชาวบ้านได้ยินต่างก็ดีใจจนเนื้อเต้น พากันร้องสรรเสริญพระมหากรุณาธิคุณเสียงดัง
เย่เฉินได้ยินแล้ว ในใจก่นด่าสารพัด รู้สึกเหมือนตัวเองถูกจับขายเอาดื้อๆ