เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 8 โรคอิจฉาตาร้อนต้องรักษา
บึงเหมันต์น้อย
พอเย่เฉินมาถึงก็ถึงกับร้องโอ้โฮ ตรงบริเวณน้ำตื้นถูกทุบเป็นช่องโหว่ใหญ่หลายช่อง มีชาวบ้านกำลังใช้วิธีดิบเถื่อนกวาดตักปลากันโต้งๆ เลย
ส่วนบนผิวน้ำแข็งตรงแอ่งน้ำลึก คนที่เจาะก็กำลังเจาะอยู่ ส่วนคนที่มาแต่เช้าก็เริ่มตกปลากันแล้ว
เป็นไปตามคาด หลี่ต้าโหย่วไปนั่งตรงจุดตกปลาของเย่เฉินเมื่อวานเรียบร้อยแล้ว หลิวต้าเป่ากำลังทักทายชาวบ้านที่คุ้นหน้าคุ้นตา พลางรีบร้อนจัดแจงตั้งท่าเตรียมตกปลาเต็มที่
“เอ้อร์หนิวมาแล้วรึ ข้าเว้นที่ตกปลาไว้ให้เจ้าที่หนึ่งแน่ะ”
หลี่ต้าโหย่วเห็นเย่เฉินมาถึง ก็โบกมือทักทาย
หลี่ต้าโหย่วรู้ว่าเย่เฉินไม่มีเครื่องมือ และเพราะตนเองมาแต่เช้า จึงช่วยเจาะช่องน้ำแข็งไว้ให้เรียบร้อย ซึ่งก็อยู่ห่างจากตัวเขาไปแค่สองเมตรเท่านั้น
“ขอบคุณขอรับ ท่านอา”
“จะเกรงใจข้าไปทำไมกัน วันนี้อากาศเริ่มดีขึ้นแล้ว ข้าว่าน่าจะได้ปลาแน่”