เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 4 ตกปลาเพียงลำพัง
เซียนอาจจะมีอยู่จริง
ที่พวกเขามาที่นี่ อาจไม่ใช่เรื่องบังเอิญ แต่อาจค้นพบอะไรบางอย่าง
และต้นตอทั้งหมด ก็น่าจะเป็นเพราะแหวนลึกลับวงนี้
ความคิดอันอาจหาญข้อหนึ่งผุดขึ้นมาชัดเจน ขนาดเซียนยังตามหา ย่อมเห็นได้ชัดว่าของชิ้นนี้ล้ำค่าเพียงใด
คิดถึงตรงนี้ เย่เฉินพลันรู้สึกเสียวสันหลังวาบ คนสามัญไร้ความผิด แต่ผิดที่มีหยกติดตัว เรื่องนี้เขาเข้าใจดี ยิ่งผู้พลัดถิ่นสวมแหวนลึกลับด้วยแล้ว ก็ยิ่งดูผิดปกติเข้าไปใหญ่
ยังดีที่ตอนนี้มีคนรู้เรื่องนี้ไม่มาก สองมือของเขาสกปรกมอมแมมจนกลบแหวนลึกลับไว้สนิท ช่วงนี้เพิ่งเจอแค่จางเฮยจื่อ หลี่ต้าโหย่ว และโก่วตั้นสามคน พวกเขาก็น่าจะยังไม่สังเกตเห็น
เพื่อความปลอดภัย เย่เฉินจึงรีบดึงด้ายฝ้ายออกมาเส้นหนึ่ง เอาแหวนลึกลับมาร้อยไว้ ผูกเงื่อนตาย แล้วคล้องคอเก็บแนบชิดติดตัว เมื่อทำเสร็จถึงค่อยโล่งใจขึ้นมาบ้าง
ตอนนี้มีกลิ่นหอมลอยออกมาจากไหดินเผา เป็นกลิ่นคาวปลาปนกับกลิ่นหญ้าและพืชพรรณ
แม้จะรู้ว่าของสิ่งนี้ไม่ธรรมดา แต่ท้องไส้ของเขาก็หิวจนทนไม่ไหวแล้ว