กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 34 ปราบอาชญากรคือหน้าที่ที่ไม่อาจหลีกเลี่ยง
กลางดึก ในโถงทางเดินของชุมชนเก่าแก่แห่งหนึ่งในเมืองหลานเจียง ไฟเซ็นเซอร์เสียงติด ๆ ดับ ๆ กระสอบตุง ๆ
ใบหนึ่งหมุนคว้างอย่างบ้าคลั่งราวกับลูกข่างที่ถูกเฆี่ยนตี เสียงร้องโหยหวนอันน่าเวทนาดังออกมาจากข้างใน ฟังดูบาดหูเป็นพิเศษในโถงทางเดินอันเงียบงัน
“โอ๊ย—ซี๊ด—อย่าตีแล้ว! ไว้ชีวิตด้วยเถอะ!”
เหตุการณ์ดำเนินต่อไปกว่าครึ่งชั่วโมง ลู่เซิ่งและจางต้าเป้าจึงหยุดมือพลางหอบแฮ่ก
“แม่ง ปากแข็งชะมัด ตีมาตั้งครึ่งชั่วโมงยังไม่ยอมสารภาพอีก!” จางต้าเป้าหอบหายใจแรง พลางบ่นด่าอย่างหัวเสีย “รีบสารภาพมาตามตรงเดี๋ยวนี้!”
หลังความเงียบงันชั่วครู่ภายในกระสอบ เสียงคำรามที่เต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยวและปวดร้าวอย่างหาที่สุดไม่ได้ก็ดังขึ้น “พวกแกจะให้ฉันสารภาพอะไรล่ะ?