เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 33 รับกระบองปู่แกไปซะ
“เหอหวันอิ๋ง?”
ลู่เสวี่ยเหยามองชื่อคนที่โทรเข้ามา คิ้วเรียวขมวดเข้าหากันเล็กน้อย แววตาแฝงความสงสัย
“ชื่อเพราะดีนะเนี่ย คนนี้เป็นใครกัน? โทรมาตั้งหลายสาย คงมีธุระด่วนมากถึงได้ตามหาน้องชายเรา”
“เสี่ยวเซิ่ง...คงไม่ได้แอบไปมีแฟนหรอกนะ?!”
ความคิดอยากรู้อยากเห็นเรื่องชาวบ้านผุดขึ้นในหัวลู่เสวี่ยเหยาอย่างฉับพลัน เธออดไม่ได้ที่จะเอามือปิดปากหัวเราะคิกคัก
ลู่เสวี่ยเหยาถือโทรศัพท์เดินย่องไปแนบหูที่ประตูห้องนอนของลู่เซิ่ง หูผึ่งราวกับเรดาร์ ทว่ากำลังจะเคาะประตู ประตูห้องนอนก็เปิดออกจากด้านในเสียก่อน
“เสี่ยวเซิ่ง โทรศัพท์ของนาย”
ลู่เสวี่ยเหยายื่นโทรศัพท์ให้ น้ำเสียงแฝงการล้อเลียนเล็กน้อย “ผู้หญิงที่ชื่อเหอหวันอิ๋งโทรหานายติดกันตั้ง 17 สายแน่ะ”
เหอหวันอิ๋ง?!