ตอนที่ 0228

“พ่อ!”

พร้อมกับเสียงเรียกที่ไพเราะและสดใส โม่เป่ยเซินเพิ่งจะก้าวเข้ามาในโถงรับแขก มือเล็กๆ อวบอ้วนข้างหนึ่งก็กอดต้นขาของเขาไว้อย่างรวดเร็ว

“พ่อ อุ้มหน่อย~!”

น้ำเสียงหวานใสนั้นราวกับเสียงสวรรค์ กระแทกใจโม่เป่ยเซินเข้าอย่างจัง

คนตัวเล็กนี้แม้อายุยังน้อย แต่กลับรู้ดีว่าจะออดอ้อนเพื่อแย่งชิงความรักจากผู้เป็นพ่อได้อย่างไร

โม่เป่ยเซินเห็นดังนั้น ในใจก็พลันเกิดความรู้สึกอ่อนโยนและหวานล้ำ

เขาค่อยๆ หรี่ตาลง สายตาจดจ้องไปที่ใบหน้าเล็กๆ ที่น่ารักน่าชังสุดๆ โดยเฉพาะดวงตากลมโตที่เหมือนกับองุ่นคริสตัลคู่นั้น หัวใจทั้งดวงก็อ่อนยวบลงทันที